Actie / Thriller / Misdaad

Iron Man 3

Downey jr. is op dreef als de schaamteloos zelfingenomen Tony Stark in slim en amusant spel met terrorist Ben Kingsley

Nu de superheldenhausse maar aanhoudt hebben scenaristen in Hollywood het lang niet makkelijk bij het schrijven van weer een nieuwe variant op de formule. Verzin nog maar eens een beetje aansprekend en origineel kwaad; vrijwel elke afslag is sleets.

In Iron Man 3 zit de schatrijke industrieel en flamboyante superpakbezitter Tony Stark (Robert Downey Jr.) thuis in zijn villa bij te komen van zijn vorige avontuur.

Dat was niet in Iron Man 2, maar het gezamenlijke superheldenuitje The Avengers, de lucratiefste film van 2012. Toen bevocht Stark met zijn supercollega's een troep Noorse goden en buitenaardse wezens. Wat moet je dan nog?

Shane Black, onder meer schrijver van Lethal Weapon 1 & 2, nam het regiestokje voor dit deel over van Jon Favreau en ontfermde zich daarnaast over het script. Hij plaatst de zoektocht naar een nuttige dagbesteding voor de superheld simpelweg in de schoot van die held zelf: de vertrouwd narcistische Stark heeft te weinig om handen, lijdt aan slapeloosheid en is overspannen. Dus áls het kwaad zich eenmaal aankondigt, in de vorm van de uitbundig multi-etnisch uitgedoste en Amerika (wat anders?) bedreigende terrorist The Mandarin (Ben Kingsley), doet Stark maar meteen een oproep middels de media: hier heb je mijn huisadres, kom maar langs.

Iron Man speelt daarbij een weinig diepgaand maar niettemin slim uitgevoerd en amusant spel met de verwachtingen van het publiek, waarbij onder meer de Brit Kingsley zijn kwaliteiten als hoogstaand acteur op originele wijze kwijt kan. Veel leuker komt het kwaad niet, dit seizoen.

Ook Downey Jr. is op dreef en geestig, als de schaamteloos zelfingenomen Stark. Zeker wanneer die zijn talent voor het plaatsen van de betere sarcastische oneliner mag botvieren op een jong en eenzaam knulletje, zijn nieuwe partner in crime.

Natuurlijk heeft het allemaal niet zo veel om het lijf en struikelt de oplettende kijker over de plotgaten. Iron Man 3 leunt tussen de ironie door ook even makkelijk op de voor het genre verplichte explosies en langdradige gevechten met doorsnee kermiskwaad (iets met zelfontbrandende boeven), maar de film bezit voldoende vaart en verrassingen om zeker voor de duur te kunnen bekoren. Met een lengte van 130 minuten, en bij een derde deel, is dat geen geringe prestatie.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.