Recensie Mahan Esfahani

Iraniër Mahan Esfahani grijpt je bij de kladden met zijn klavecimbel (vier sterren)

Mahan Esfahani, klavecimbel Beeld DG

Mahan Esfahani. Byrd, Berio, Bryars, Alexander, Reich, Bach, Abbasi. Arnhem, Musis Sacrum, 3 november.

Natuurlijk was hij teleurgesteld. Kom je in het net gemoderniseerde Musis Sacrum spelen, zijn er welgeteld 31 mensen die een kaartje hebben gekocht. Maar Mahan Esfahani (Iran, 1984), die eerder dit jaar nog speelde in een uitverkocht Wigmore Hall, is een improvisator, en niet alleen op het klavecimbel. ‘Zet een kring van stoelen op het podium, maak de zaal donker, en je hebt een intieme setting waarin je het gemis aan publiek omdraait in een voordeel: je kunt elk van je luisteraars in de ogen kijken.’

In het vierhonderd jaar oude Lachrimae Pavan, van William Byrd, greep Esfahani je bij de kladden met vrij en rijkversierd spel. Hij rechtte zijn rug in The Carman’s Whistle en heel subtiel zag je hoe de ritmen van het stuk zich vertaalden in zijn lijf – dansend tolden zijn handen over de twee manualen van het klavecimbel van de bouwer Titus Crijnen.

Esfahani is een eigenzinnig musicus. Tijdens concerten en op cd’s laat deze man uit Teheran horen dat hij een andere weg inslaat dan zijn collega’s. Waarom zou je je beperken tot Bach en Byrd? Ook een compositie als Piano Phase van Steve Reich zet hij op zijn programma’s.

In Arnhem vertelde hij over het leven in Iran, waar muziek nauwelijks een rol speelde, maar waar de laatste jaren een niet te stuiten opkomst valt waar te nemen van experimenteerlustige vrouwelijke componisten. Dat zij nieuws te melden hebben, liet hij horen in Tintertwined Distances, een werk dat de 33-jarige Anahita Abbasi dit jaar voor hem schreef. Met elektronisch gemanipuleerde klavecimbelgeluiden op tape ontstond een razend spannende dialoog met het klavecimbel op het podium. Dierlijk grommende bassen uit de speakers werden gekliefd door tinkelende klavecimbeltonen in Abbasi’s magische betoog, dat vrijheid ademde.  

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.