Review

Intrigerend portret van koppig duo dat nog lang bijblijft

Theater - Zvizdal (Berlin ism. HZT)

De nieuwe voorstelling Zvizdal is typisch Berlin: mooi vormgegeven, interdisciplinair en documentair.

Nadia en Pétro Opanassovitch Lubenoc. Beeld Berlin

Ze zijn oud, Nadia en Pétro Opanassovitch Lubenoc, maar verder gaat het prima met dit stel. Ze werken nog op het land, zorgen voor de hond, het paard en de koe, en als Pétro iets repareert aan hun boerenhutje, zie je zijn spieren rollen. En toch gaan ze al zo'n beetje hun negende decennium in, zoals iemand zich laat ontvallen in Zvizdal.

Maar het opmerkelijkst aan dit echtpaar is nog wel dat ze als enigen zijn blijven wonen in het gebied rondom Tsjernobyl, waar in 1986 een van de grootste kernrampen uit de geschiedenis plaatsvond. Ook Nadia en Pétro hadden kunnen vertrekken naar een plek die de Sovjet-autoriteiten de evacuées destijds hadden toebedacht. Maar zij gingen niet. In totale afzondering leefden zij hun leven verder.

Het Vlaamse collectief Berlin (Bart Baele, Yves Degryse, nu met Cathy Blisson) maakte een portret van dit koppige duo: Zvizdal, een video-theaterinstallatie, die nog lang bijblijft. Zvizdal is nummer zes in een reeks waaraan Berlin sinds de oprichting in 2003 werkt onder de noemer 'Holoceen' (het huidige geologische tijdperk): stads- of streekportretten. Ze trokken eerder onder meer naar Bonanza, naar Moskou en nu dus naar Zvizdal, een gehucht, met twee personages die ze volgden van 2011 tot 2016.

Zvizdal (Chernobyl - so far so close). Theater. 4 sterren. Door: Berlin in coproductie met oa. Het Zuidelijk Toneel. Gezien: 15/5, Kunstenfestivaldesarts, Brussel. Nu op Theaterfestival Boulevard, 5, 6 en 7/8. Festivalboulevard.nl. Daarna op Noorderzon, Groningen: 25 t/m 28/8. Noorderzon.nl.

Intrigerend filmmateriaal

Typisch Berlin: mooi vormgegeven, interdisciplinair en vaak documentair werk (ze stonden ook al eens op IDFA); bij Zvizdal bestaand uit intrigerend filmmateriaal en een fraaie maquette van de leefomgeving van Nadia en Pétro.

Al snel ben je in vervoering gebracht door deze oudjes met hun grapjes, gemopper, (on)wijsheden en zorgen. Ze verbazen met hun veerkracht en roekeloosheid, want op iets of iemand terugvallen is onmogelijk. Uiteindelijk ontstijgt het verhaal het kleine Zvizdal en wordt het groot in de vragen die het oproept over (mede)menselijkheid en (on)afhankelijkheid. En ach, hoe graag wil je weten hoe het afloopt!

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.