Column Pics

Interviews worden gretig tot onnozele soundbites gereduceerd

Filmrecensent Floortje Smit werpt haar blik op de hedendaagse beeldcultuur.

Componist Ennio Morricone. Beeld AFP

Quentin Tarantino? Een idioot. Zijn films? Troep. Dat beweerde tenminste de 90-jarige componist Ennio Morricone vorige week in de Duitse Playboy. ‘Hij is geen echte regisseur. Hij steelt alleen van anderen.’

Smeuïge uitspraken voor de man die de soundtrack componeerde voor The Hateful Eight en door de Amerikaanse regisseur zo’n beetje aanbeden wordt. Dus werden die uitspraken overal opgepikt – tot frustratie van Morricone. Die ontkende in eerste instantie dat het hele interview had plaatsgevonden en noemde Tarantino in een statement juist ‘een van de grootste regisseurs van nu’ en een ‘enorme persoonlijkheid’.

Merkwaardig, mokte de Duitse Playboy vervolgens. Het interview had plaatsgevonden in juni. Er waren getuigen bij. Maar een dag later moest het blad schoorvoetend bekennen dat er, nou ja, hier en daar wat slordig was geciteerd. ‘Gebaseerd op de informatie die we nu hebben, moeten we helaas concluderen dat de woorden in het interview deels incorrect zijn weergegeven.’ Welke woorden precies, dat bleef onduidelijk.

Veel bonter maakte het magazine van EgyptAir het vorige maand. Daarin stond een bizar interview met Drew Barrymore, waarvan de actrice zelf, zacht gezegd, ook nogal opkeek. Ze had de journalist in kwestie nooit gesproken, terwijl die doodleuk beweerde dat de actrice haar carrière op pauze had gezet voor de belangrijkste rol van haar leven, die van moeder. Verder wilde Barrymore volgens het stuk vrouwen met overwicht aanmoedigen ‘hun schoonheid en lichaam terug te winnen’. Uiteindelijk bleek de journalist wat uitspraken tijdens persconferenties achter elkaar te hebben gezet en had de eindredactie er nog een draai aan gegeven, maar ook hier schermde de hoofdredactie met het ‘vertaalproblemen’-argument. Lekker makkelijk excuus voor onzorgvuldige journalistiek.

Toch is een babylonische spraakverwarring in de entertainmentjournalistiek niet echt verwonderlijk. Neem dat Morricone-interview: eerst was er dus een gesprek, tussen twee mensen die allebei op dat moment hun moedertaal niet spraken (of het verliep via een tolk). De journalist heeft dat omgezet in begrijpelijk, lekker te lezen Duits. Dat is weer door een aantal Engelstalige filmjournalisten door Google Translate gehaald, waarna ze losse uitspraken hebben verwerkt in een nieuwsberichtje (en die zijn hier inderdaad vertaald naar welluidend Nederlands). Wie als kleuter wel eens het doorfluisterspel heeft gespeeld, weet dat er in elke stap van dit proces nuances verloren kunnen gaan. 

Maar dan nog, ‘groot regisseur’ klinkt nog steeds niet snel als ‘idioot’. Was Morricone negatief en heeft de journalist het kort door de bocht samengevat? Heeft de journalist de uitspraken simpelweg verzonnen? Zonder geluidsopnamen weet je niets. Het enige wat duidelijk is, is hoe gretig interviews tot vrij onnozele soundbites worden gereduceerd.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.