Interview Lady Gaga; Maria, Madonna en Mama Monster

Lady Gaga ziet zichzelf als een hedendaagse messias die haar fans naar een stralende, betere toekomst zal leiden.

Lady Gaga in januari 2010. © AFP / Valerie Macon

Het zijn niet de duizelingwekkend hoge hakken waarvan ik mijn ogen niet kan afhouden, of de grote maffiazonnebril, en zelfs niet het strakke doorkijkpak. Het is die kleine uitstulping op haar voorhoofd. Vandaag is het er maar één. Is het een hoorntje, een gezwel, een embryonale fallus? Of is het, zoals ze ons graag doet geloven, een lichamelijke manifestatie van haar geniale creativiteit? Het kan ook een geïmplanteerd modeattribuut zijn.

Ze praat honderduit over hoe haar leven bestaat uit op tournee zijn, dat ze als geen ander dol is op haar fans, over haar helden, maar ik ben geobsedeerd door die uitstulping.

'Mag ik het aanraken?'

Ze lacht vriendelijk, maar geeft geen antwoord.

Morgen spreek ik haar weer. 'Mag ik het morgen aanraken? Toe, heel even maar?'

Weer die lach.

'Wat is het?'

'Het is blij je te zien. Ze komen tevoorschijn als ze opgewonden zijn.'

Muzikale ekster

We zitten in haar relaxruimte in de Q Arena in Cleveland, Ohio. Overal staan geurkaarsen en er is een supersonische stereo-installatie - de gebruikelijke rock 'n' rollattributen. Aan de muur hangen foto's van Led Zeppelin, Iggy Pop en de Sex Pistols. Gaga is een soort muzikale ekster. Ze heeft schaamteloos en eindeloos van anderen gejat om daarmee iets geheel eigens te creëren. Ze doet ook geen enkele poging dat te verhullen. Op haar eerste album The Fame, dat haar al snel roem bezorgde, bedankte ze Madonna, Bowie en Prince. Je ziet ook meteen de beha's en onderbroeken van Madonna, de hoofddeksels van Grace Jones, de bodysuits van Bowie. We beluisteren stukken van haar nieuwe album, waarop Giorgio Moroder, de E-Street Band en europop doorklinken. Terwijl haar eerste album haar fans aanspoorde om hun eigen innerlijke roem te omarmen, lijkt ze zich dit keer op een jonger publiek te richten: volg je hart, ongeacht wat je ouders ervan vinden. Het album heet Born This Way, net als de single die zes weken lang op nummer één stond in de VS. In Europa lijkt dat een wat afgezaagde boodschap, maar in Amerika wordt zoiets gezien, en verwelkomd, als een radicale, bijna revolutionaire uitspraak.

De ironie daarvan is natuurlijk dat Gaga helemaal niet 'zo geboren is', maar, zegt ze, als je het letterlijk opvat, snap je niet waarom het gaat: we zijn zo geboren om ons ware zelf te zijn, wat dat ook moge zijn.

Haar

Ze legt haar nieuwe nummer Hair uit. 'Hair gaat over wanneer je jonger bent. Ik ben mijn haar.' En was het echt haar haar, of was het toen nep? 'Nee, dat was toen geen nep.' Ze kijkt naar de lange, goudgele lokken die van onder haar hoed naar beneden golven. 'En ook nu noem ik het geen nep. Het is meer een surrealistische uitbreiding van mijn wezen. Ik leef altijd voor de helft in de werkelijkheid en voor de helft in mijn verbeelding. Je moet niet te veel vragen stellen, maar gewoon genieten.'

Een typische Gaga-uitspraak. Als je je niet gebonden acht aan de werkelijkheid of de waarheid kun je zeggen wat je wilt. Aan de muur hangt een afbeelding van Warhols portret van Debbie Harry. Door Warhol is Gaga misschien wel het meest beïnvloed. Net als hij is zij gefascineerd door wat roem eigenlijk is en door de verbintenis van commercialiteit met kunst.

Ster

Gaga gaat zo dadelijk beginnen aan het laatste Amerikaanse optreden van haar wereldtournee The Monster Ball. Bij de start daarvan, in november 2009, begon de artieste uit New York net veel succes te krijgen. Inmiddels is ze de grootste ster van de muziekwereld. Niemand weet precies hoe haar dat gelukt is, zijzelf nog het minst. Bovendien lijkt ze niet zo zeer fans te hebben gekregen, maar eerder volgelingen.

Identiteit als religie
Het is geen toeval dat haar nieuwste single Judas heet en via dat grootse Bijbelse verraad een verhaal vertelt over een ontspoorde liefde.

Op haar eerste twee albums ging het over roem, maar nu is ze uitgekeken op dat onderwerp.

'Op Born This Way heb ik het meer over cultuur als religie, mijn identiteit als mijn religie: ik zal vechten tot de dood voor mijn identiteit. Ik ben mijn eigen toevluchtsoord en tijdens mijn leven kan ik zo vaak herboren worden als ik zelf wil.' Ze is nooit teruggeschrokken voor grote beweringen. Haar fans noemt ze 'kleine monsters' en zij noemen haar Mother Monster. Naar eigen zeggen heeft ze al vele transformaties ondergaan - van Joanne Angelina Germanotta tot Gaga tot Mother Monster.

'Ik durf te wedden dat je moeder je niet Mother Monster noemt.'

'Nee. Zij is de enige moeder bij ons thuis. Zij noemt me gewoon Gaga of Stefani.'

'Hoe lang noemt je moeder je al Gaga?'

'Rond mijn 19de begonnen vrienden me Gaga te noemen, maar mijn moeder ging daar niet meteen in mee, omdat ze zich een beetje zorgen maakte over mijn geestelijke gezondheid.' Ze barst in lachen uit.

Lees de rest van dit verhaal in de Volkskrant van vandaag.

Lady Gaga in 2008... © AP
...en in juni 2010. © Getty
Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 de Persgroep Nederland B.V. - alle rechten voorbehouden