Internetlezer gaat echt niet betalen voor nieuws

Natuurlijk heeft het werk van kranten waarde, maar nergens staat dat die waarde door de lezer in geld moet worden uitgedrukt, betoogt Herbert Blankesteijn..

Rupert Murdoch wil geld gaan vragen voor de websites van zijn kranten en verschillende Amerikaanse mediadeskundigen geven hem gelijk (Media, 26 juni). Het zou een blunder zijn om de inhoud van een krant op internet weg te geven.

Het is eerder geprobeerd, bijvoorbeeld door de New York Times. Die had van september 2005 tot september 2007 een deel van zijn inhoud achter een kassa opgeborgen. Dat gold bijvoorbeeld voor de columns, per traditie de meest onderscheidende en gezichtsbepalende onderdelen van een krant. Dit experiment werd beëindigd omdat het minder opleverde dan advertenties bij gratis columns.

En als álle kranten nou eendrachtig besluiten geld te vragen voor hun webversie, of een groot deel van hun inhoud voor het papier te reserveren? Dan moeten de lezers toch wel betalen? Een kapitale denkfout. Op internet concurreren kranten niet alleen met andere kranten. En ook niet alleen met publieke omroepen, waar beschuldigend naar wordt gewezen, omdat die met overheidsfinanciering en Ster-reclame voor valse concurrentie zouden zorgen.

Nederlandse kranten met een abonnementenmodel moeten zich realiseren dat hun websites ook concurreren met die van commerciële omroepen en gratis kranten. Deze media klagen even hard over de publieke omroep, maar je hoort ze niet over een betaalmodel voor hun websites. Nieuws weggeven is wat ze doen voor de kost. Ook bij deze partijen gaat het even wat minder maar onder normale omstandigheden werkt hun model.

De dagbladen concurreren ook met bedrijven die uitsluitend op internet actief zijn en toch hun nieuws winstgevend kunnen weggeven. Nu.nl, GeenStijl, en in Amerika bijvoorbeeld de succesvolle Huffington Post. Waar denken krantenmakers dat lezers op internet heengaan als de websites van kranten geld gaan kosten?

Voor eigen verhalen zou nog een tarief te vragen zijn, zo wordt gezegd. Als dat de New York Times al niet lukt met zijn topcolumnisten kun je je afvragen met welke eigen verhalen dat wél zou lukken. De eigen, unieke Volkskrantverslaggeving van de Schipholcrash? Zonder vervelend te willen doen, de kans lijkt me gering. Onderzoeksjournalistiek dan? Uitgerekend dát is zo arbeidsintensief dat het ook in druk niet rendabel is, en bovendien zullen de meeste mensen allang tevreden zijn met het stukje bij Nu.nl dat begint met: ‘De Volkskrant meldt’ Eigen verhalen op het web gaan de teruglopende inkomsten niet compenseren.

De kranten verspillen tijd met gezeur over de waarde van hun werk. Natuurlijk heeft dat werk waarde, maar nergens staat geschreven dat die waarde door de lezer in geld moet worden uitgedrukt. De waarde is wat je er zelf mee weet te verdienen. De kranten hebben veel geëxperimenteerd en geïnnoveerd, maar in de verkeerde richting. Kranten.com werd tevergeefs bestreden, maar niet begrepen, en nu hebben ze te maken met Google News. Kun je om huilen, maar dat helpt niet.

Als blogs en video’s geen rendabele website opleveren, probeer dan wat anders. Stop met dure experimenten, word lean en mean, of verzin iets wat de inkomsten kan verhogen. Wat? Geen idee. Er staat ook nergens geschreven dat er een uitweg is, en het kerkhof ligt vol met onmisbare bedrijven. Klaag in ieder geval niet dat niemand het geld uit eigen beweging komt brengen. Zeker de lezers hebben daarvoor teveel alternatieven.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden