Tv-recensie Haro Kraak

Internationaal relletje of niet: geef Sanne Wallis de Show nog een kans

Het relletje heeft Sanne Wallis de Show geen goed gedaan, maar het programma verdient nog een kans. 

Bij relletjes kun je goed gedijen. Zo leert de Trump-doctrine die schijnbaar steeds meer adepten kent. Mensen beweren voortdurend over publieke figuren – of het nou om Mano Bouzamour, Kanye West, Famke Louise of Klaas Dijkhoff gaat – dat ze het erom doen. Om de ophef en de aandacht.

Net jammer voor komiek Sanne Wallis de Vries, die de uitzondering op deze regel is. De eerste aflevering van haar satirische zaterdagavondprogramma Sanne Wallis de Show werd door 800 duizend mensen bekeken en had meteen een relletje te pakken, internationaal zelfs. De week daarna halveerde haar publiek en afgelopen zaterdag keken er een half miljoen mensen.

Mooi weer had er ook mee te maken, maar er leek hier toch een tamelijk harde boodschap afgegeven te worden. Tja, het was ook een nogal ongrappige en respectloze parodie op de Israëlische Songfestivalwinnaar Netta, waarbij de bok-bok-bok-kipgeluiden waren vervangen door buk-buk-buk­raketten.

Een week later stond Wallis de Vries nog even stil bij de misser. ‘Nu ik toch internationaal de aandacht heb’, zei ze terwijl het scherm achter haar zich vulde met kritische krantenkoppen. ‘Kom niet naar Fryslân.’

Met een Fries accent pleitte ze tegen het ontdekken van onontdekte parels: ‘Dear tourists from all over the world, I know the Lonely Planet says Fryslân is a hidden pearl. Which is also the name from my buurjongen, Hidde Purl. (…) Why come to Fryslan? The greatest event in Fryslân, the eleven cities skating tour, giet al twenty years niet oan.’

Noem mij een elitaire Randstedelijke lul, maar ik moest lachen. En dat was niet de enige keer. Ook de items over Facebook, Blokker en the royal wedding waren geslaagd. In het terugkerende onderdeel Oscar speelt acteur David Lucieer een rake uncanny valley, het gezicht van een mensrobot. Oscar verwondert zich vooral over wat hij op tv ziet.

In een rant over het programma Onze Boerderij, van Yvon Jaspers, toonde Oscar empathie met de melk­robots, die binnenkort geen werk meer zou hebben. ‘Het enige alternatief voor zo’n jongen is in donkere steegjes groepen Britse toeristen af te zuigen.’ Een grap die hij later herhaalde over Jaspers, en daar nog mee wegkwam ook.

Helaas haalt het interview met een jeugdheld van Wallis de Vries de vaart uit het programma. De gesprekken zijn ongemakkelijk (mede door de hangbank) en kabbelend. En de keuze voor de gasten is – logisch bij helden van weleer, maar toch – nogal belegen. Acteur Peter Faber, actrice Jenny Arean en Ernst Jansz van Doe Maar. Waarom telkens uit hetzelfde showhoekje?

De quizjes met BN’ers en comedians gingen over clichématige onderwerpen, maar werden wel leuk uitgevoerd. Stand-upcomedian Nabil Aoulad Ayad over geweigerd worden bij de discotheek met een slap excuus van de portier: ‘Omdat je een kut-Marokkaan bent, zei hij. Terwijl ik wéét dat het om mijn sportschoenen ging.’

Volgende week is de laatste aflevering. Mijn advies: geef haar nog een kans. 

V’s televisierecensententeam bestaat uit Julien Althuisius, Hanna Bervoets, Gidi Heesakkers, Frank Heinen en, deze week, Haro Kraak.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.