Inspirator en meester van veel Amsterdams jazztalent

Peter Guidi (1949-2018)

Een begenadigd jazzfluitist, maar vooral een Mentor, met hoofdletter ‘m’. Zo zullen de honderden musici aan wie Peter Guidi afgelopen dertig jaar lesgaf hem herinneren.

Een optreden van de Jazz Juniors onder leiding van Peter Guidi Beeld Hollandse Hoogte / Arie Kievit

Dinsdag overleed Guidi na een kort ziekbed aan de gevolgen van de zeldzame ziekte Creutzfeldt-Jacob. Hij werd 68 jaar.

Aangetrokken door het levendige jazzcircuit, vestigde Guidi, zoon van Italiaanse ouders en opgegroeid op het Kanaaleiland Jersey, zich halverwege de jaren tachtig in Amsterdam.

Hijzelf beleefde een carrière als fluitist. Maar hij ontdekte dat het de jeugd in Amsterdam aan mogelijkheden ontbrak om jazzmuziek te leren spelen en richtte een jazzafdeling op voor de Muziekschool Amsterdam. In een paar jaar tijd kwam die afdeling, met Guidi als aanjager, bekend te staan als dé plek waar kinderen jazzmuziek konden leren spelen.

Het niveau kon er ontzagwekkend hoog zijn. Vooral de leerorkesten die Guidi als onderdeel van de afdeling tot vorig jaar dirigeerde, hebben in Nederland de reputatie gevuld te zijn met kinderen die zeldzaam imponerend samenspel laten klinken.

Guidi beschouwde zijn orkesten als familie. Jazz was hun levensfilosofie. Hij kookte spaghetti voor ze, deelde verhalen en ging in 2015 met hen naar New York om er de machtige geschiedenis van jazz te beleven. Met zijn innemende schaterlach en talent voor anekdoten en lijfspreuken liet hij bij velen een onuitwisbare indruk achter.

Er schuilde geen geheime formule achter het succes van zijn leerschool. Guidi zag de leerorkesten als een veilige plek voor de jeugd om de lessen van de jazzfilosofie te begrijpen. Die zouden van pas komen in het volwassen leven: luisteren naar elkaar, beseffen elkaar nodig te hebben, omgaan met onverwachte situaties en ook de voorgrond nemen op het juiste moment.

Guidi genoot van de successen die zijn leerschool voortbracht. Waar hij de kans had, vertelde hij dat zijn orkesten al meer dan tachtig prijzen hadden gewonnen. Trots was hij op voormalig pupillen die het ver schopten, zoals klarinettist Joris Roelofs en Benjamin Herman, inmiddels een van ’s lands bekendste jazzsaxofonisten.

Maar mooier vond hij de levenslange vriendschappen die zijn orkesten voortbrachten. Ze waren voor Guidi de bevestiging dat hij echt van betekenis was geweest. Een voldoening die hem kon roeren – tot tranen toe.

Peter Guidi Beeld Still YouTube
Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.