Review

Infinitely Polar Bear is een kleine, dwarse tragikomedie

Infinitely Polar Bear is een kleine, lieve, dwarse tragikomedie. Mark Ruffalo excelleert als manisch-depressieve huisvader. Debuterend filmmaker Maya Forbes zoomt in op ongewoon geluk in een rommelig gezin.

Een fragment uit Infinitely Polar Bear. Beeld Filmdepot

'We waren gelukkig', zegt de stem van een meisje onder een vrolijke reeks jarenzeventigbeelden tijdens de openingssequentie van Infinitely Polar Bear. 'Maar er was meer aan de hand. Zoals altijd.'

Wanneer vader Cameron (een excellerende Mark Ruffalo) stopt met de medicijnen die zijn manisch-depressie onderdrukken en moeder Maggie (Zoe Saldana) besluit om in New York te studeren, ze is alleen in de weekenden thuis in Boston, maar hoopt over anderhalf jaar het gezin financieel uit het slop te trekken, ontvouwt zich inderdaad iets dat zich het best laat omschrijven als complex geluk.

'Jij bent een eikel!'

Plotseling is Cameron (stemmingswisselingen, alcoholprobleem) verantwoordelijk voor zijn dochters Amelia en Faith, die zich in eerste instantie nogal schamen voor het onaangepaste gedrag van pa. 'Dit was zó gênant!', gillen ze nadat de huidige bewoner van het huis van zijn rijke moeder niet gediend was van onaangekondigd bezoek. 'Maar hij was een eikel!', roept hij. Dochters in koor: 'Jij bent een eikel!'

Zo verlopen veel dialogen in Infinitely Polar Bear: schurend, lomp, direct, met veel uitroeptekens, maar op den duur ook welwillend en zelfs liefdevol. Het 'polar bear' uit de titel is een verhaspeling van bipolair, als een van de dochters de conditie van haar vader tegenover een vriendje probeert uit te leggen. Debuterend filmmaker Maya Forbes, die op basis van jeugdherinneringen schreef en regisseerde, slaagt erin om, zoals hier, op de onverwachtste momenten te ontroeren.

Om een ontmanteling van de vrijheidsclichés van de seventies (de film begint in 1978) lijkt het Forbes niet zozeer te doen. Veel meer zoomt ze in op klein, ongewoon geluk in een rommelige gezinssituatie en durft ze haar verhaal te laten dragen door een charmant doch weinig sympathiek hoofdpersonage. Troefkaarten zijn Imogene Wolodarsky (Forbes' 12-jarige dochter als haar alter ego Amelia) en Ashley Aufderheide (Faith), die hun hoge aaibaarheidsfactor grif misbruiken en Ruffalo knap van tegenspel voorzien. Samen maken ze Infinitely Polar Bear tot een kleine, lieve, dwarse tragikomedie.

Infinitely Polar Bear. Regie Maya Forbes. Met Mark Ruffalo, Imogene Wolodarsky, Ashley Aufderheide, Zoe Saldana. 90 min., in 17 zalen.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden