Indiase uitgevers maken statement op de Buchmesse

Het is de tweede keer dat India in Frankfurt centraal staat, maar de zaken zijn nu een stuk grootser aangepakt....

Henk Pröpper komt niet aan lunchen toe. Al anderhalf uur probeert hij een hap te nemen van het stokbroodje dat klaar ligt op zijn bureau, maar steeds meldt zich een nieuwe buitenlandse gast die de directeur van het Nederlands Literair Productie- en Vertalingenfonds (NLPVF) nodig moet spreken. Hoeveel afspraken er vandaag in zijn agenda staan? Hij telt ze met zijn vinger na: ‘Zeventien. Nog afgezien van degenen die onaangekondigd zakendoen.’

Zo hoort het op de Frankfurter Buchmesse, die dit jaar volgens de openingstoespraak van directeur Jürgen Boos precies ‘0,7 procent’ drukker uitpakt dan in 2005, toen diverse records sneuvelden. Op de eerste dag van de 58ste megaboekenmarkt, woensdag, telde Boos 7272 stands met uitgevers, verkopers en agenten uit 113 landen. Tezamen hebben ze meer dan 380 duizend boeken en ‘mediaprodukten’ (dvd’s, e-books) in de aanbieding, die tot en met zondag om de aandacht van 280 duizend bezoekers vechten.

In dat geweld probeert India zich als eregast te bewijzen – voor de tweede maal, want ook in 1986 viel het een miljard potentiële lezers tellende subcontinent die eer te beurt. Dat was kennelijk twintig jaar te vroeg: meer dan een dozijn Indiase romans waren er destijds niet in de aanbieding en voor de overgevlogen auteurs was de belangstelling op z’n best lauw te noemen.

Dit keer zijn de zaken grootser aangepakt. Tweehonderd uitgeverijen en veertig auteurs, onder wie grootheden als Amit Chaudhuri en Amitav Ghosh, verkondigen een cultuurpolitiek statement van jewelste: het is tijd te erkennen dat interessante Indiase literatuur niet alleen in het Engels wordt geschreven, maar ook in oude, rijke talen als Malayalam, Kannada en Telugu. Dat is een gevoelige breuk met het nog in 1997 door Salman Rushdie verkondigde standpunt dat belangrijke Indiase romans zich juist van het Engels bedienen. Buiten India grotendeels onbekende auteurs als Ramakant Rath, K. Siva Reddy, Dilip Chitre en Namdeo Dhasal – een dichter en essayist die opkomt voor India’s ‘onaanraakbaren’ – zullen in Frankfurt Rushdie’s ongelijk proberen te bewijzen.

Als ze daarbij net zo veel charme aan de dag leggen als hun collega Kiran Nagarkar moet het wel lukken. De in Bombay geboren Nagarkar (1942) krijgt een volle zaal aan zijn voeten met een vurig betoog over zijn oorspronkelijk in het Marathi geschreven roman Gottes kleiner Krieger: een 700 pagina’s tellende humoristisch-filosofische pil over een moslimterrorist die tot inkeer komt, maar dan verandert in een radicale anti-abortusactivist. Politici die separatisme en fanatisme aanmoedigen vormen volgens Nagarkar het grootste gevaar in zijn land: ‘We moeten bruggen bouwen tussen hindoes en moslims. En zodra die bruggen er zijn, duwen we die damned politicians eraf.’

Henk Pröpper kan tevreden zijn. Tijdens de gemiste lunch zijn er zaken gedaan: de Italiaanse uitgeverij Iperborea gaat Multatuli’s Max Havelaar uitgeven. De directeur van het NLPVF waagt het zelfs van een trend te spreken: uitgevers lopen niet meer achter bestsellers aan, maar beginnen oog te krijgen voor de klassieken. ‘Misschien zien ze in dat de laatste jaren toch wel heel veel op de markt is gekwakt.’

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden