recensie Paul McCartney

In zijn nieuwe liedjes is Paul McCartney (76) gewoon weer lekker verliefd

Paul McCartney deelde woensdag twee singles met de wereld, van een in september te verschijnen nieuw album. McCartney wordt oud, maar zingt soms ook als herboren.

Paul McCartney op het Roskilde-festival in 2015. Beeld EPA

We waren Paul McCartney bepaald niet uit het oog verloren, zeker in Nederland niet. In 2016 sloot McCartney popfestival Pinkpop nog af, met een tweeënhalf uur durende show waarin ruim een halve eeuw McCartney-liedwerk voorbij kwam. En zelfs het nummer FourFiveSeconds, dat McCartney een jaar eerder had geschreven met Kanye West en Rihanna.

Maar een paar echte nieuwe McCartney-liedjes? Dat was toch al even geleden: de laatste McCartney-plaat New verscheen in 2013. Woensdagavond deelde McCartney twee singles met de wereld; I Don’t Know en Come On To Me, van een in september te verschijnen nieuwe plaat die Egypt Station gaat heten. En omdat het liedjes van Paul McCartney zijn, een man in wie zo’n beetje de hele popgeschiedenis samenkomt, zijn die liedjes toch weer groot popnieuws.

Al zouden we allemaal willen dat het anders is, McCartney zelf voorop: de Beatle wordt oud. Hij is deze week 76 geworden, en misschien heeft hij zijn nieuwe werk net nu uitgebracht om die verjaardag te overschaduwen. Maar in de eerste nieuwe single I Don’t Know hoor je dat bij McCartney de jaren gaan tellen.

Zijn stem is breekbaar, op het krakerige af. Een oudere stem kan natuurlijk prachtig zijn, denk aan de nadagen van Leonard Cohen of aan de stug doorzingende Charles Aznavour. En de stem van McCartney is zeker ook charmant, al hoor je aan zijn vertolking dat hij zich niet wil neerleggen bij de onherroepelijke achteruitgang. Hij probeert zijn stem naar de juiste hoogtes te duwen, en al is dat bewonderenswaardig: het luistert soms ook een tikje ongemakkelijk.

Ook in zijn composities lijkt McCartney te verlangen naar vervlogen jaren: de liedjes ademen Beatles, héél veel Beatles. I Don’t Know is een klassieke pianoballade, met vooral in het refrein van die mooie, zangerige zinnen die ons gelijk naar de Beatle-jaren transporteren: ‘Well I see trouble at every turn. I’ve got so many lessons to learn. What am I doing wrong?’ 

I Don’t Know is een puur en niet overdreven sentimenteel liefdesliedje, maar in de metaforen spiegelt McCartney de ouderdom. ‘Er zitten kraaien voor mijn raam’, zingt hij. ‘En honden voor mijn deur.’ 

Beeld EPA

Ook in Come On To Me is de melodie heilig, en uit duizenden herkenbaar. Al lijkt McCartney hier toch ook een wat eigentijdser, bijna Britpop-achtig geluid te zoeken. Zeker in het refrein, dat door opgewekte hoge stemmetjes wordt gedragen: ‘Do, do do do, yeah.’ In de tekst beschrijft McCartney wat er zoal door zijn hoofd schoot toen hij tegen zijn nieuwe geliefde (Nancy Shevell, met wie McCartney in 2011 trouwde) aanliep. Hij is gewoon lekker verliefd, en deze tweede single is opgewekt en aanstekelijk bovendien.

De finale is zelfs uitgesproken feestelijk, alsof McCartney de huwelijksplechtigheid dunnetjes wil overdoen: ‘Yes I will, yes I will!’ En in het afsluitende ‘yeah yeah yeah’ klinkt ook die stem van McCartney als herboren. Liefde doet leven, zegt McCartney hier eigenlijk. En we kunnen die nieuwe plaat, die op 7 september moet verschijnen, dus in het volste vertrouwen afwachten.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden