In zanger-poëet Rob Goodwin schemert nalatenschap Leonard Cohen

Hij stond er zelf ook van te kijken. De Britse zanger-poëet Rob Goodwin speelde vorig jaar met zijn band The Slow Show nog in de kleine popclub Ekko, voor een man of tweehonderd. Afgelopen maandag kon hij ineens opkomen in de volle zaal Ronda van TivoliVredenburg, voor een man of tweeduizend.

De opmars van The Slow Show is een van de opmerkelijke doorbraakverhalen van muziekjaar 2016. Beeld Tatjana Ruegsegger

De opmars van The Slow Show is een van de opmerkelijke doorbraakverhalen van muziekjaar 2016. De band speelt pastorale en uiterst langzame kamerpop rond herfstige dichtregels van de mompelzanger Goodwin, op de pas verschenen plaat Dream Darling begeleid door koperblazers, strijkers en een kamerkoor. Niet iets waarmee je makkelijk hits scoort, zou je denken. Maar kennelijk doet Goodwin iets heel erg goed, want zijn band is nu een hype in het popcircuit. Kijk maar op de site van The Slow Show en naar de concertreeks in Europa: vrijwel alle shows uitverkocht.

En die aanhang gaat nog veel groter worden, moet je constateren bij het optreden in de Ronda. Want The Slow Show weet de treurige en op het eerste gehoor wat eentonige liederen van Goodwin beklemmend en spannend uit te voeren, vooral dankzij die steeds warm aanzwellende blaaspartijen van hoorn en trompet, en natuurlijk de overtuigingskracht van de zanger.

Van zijn stem moet je een beetje houden - die is nogal exclusief: Goodwin spreekzingt omfloerst en donker, laat de woorden soms onhoorbaar uit de keel knerpen. Maar je wilt toch geen woord missen van de verhandelingen over levenspijn in Hurts, of het pijnlijke verslag van een coming-of-age in Ordinary Lives. Goodwin zingt literair onderlegd, zuiver en oprecht, en nooit verdreven sentimenteel - een gevaar dat in dit genre toch op de loer ligt.

En als je Goodwin zo staat te beluisteren, af en toe echt even met een brok in de keel, zie je in de zanger ineens ook de nalatenschap van de vorige week overleden Leonard Cohen schemeren. Misschien is dat een verklaring voor het succes van The Slow Show; de band kwam bovendrijven in het jaar van de Nobelprijs voor de Literatuur van Bob Dylan, een vijfsterrenplaat én de dood van Leonard Cohen, een dichtbundel van PJ Harvey en een bejubelde boek-plaatcombinatie van het nieuwe schrijf- en zangtalent Kate Tempest. Het is het jaar van de literaire muziek.

The Slow Show, TivoliVredenburg, Utrecht, 14/11. De plaat Dream Darling is vorige maand verschenen bij Haldern Pop Recordings/ PIAS.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden