ToneelVerdriet is het ding met veren

In ‘Verdriet is het ding met veren’ wordt de rouw tastbaar in al zijn facetten ★★★★★

Acteur Jacob Derwig bewerkte met regisseur Erik Whien het succesdebuut van de Engelse schrijver Max Porter.

Jacob Derwig, Jesse Mensah en Romijn Scholten in Verdriet is het ding met veren. Beeld Sanne Peper
Jacob Derwig, Jesse Mensah en Romijn Scholten in Verdriet is het ding met veren.Beeld Sanne Peper

Dat ze nooit meer een woordenboek zal opslaan. Nooit meer een pindakaaspot zal leegmaken. Dat je nooit meer een haar van haar zult vinden. Al dat nooit meer, al die dingen die je zo zult missen. Net voordat je je laat meesleuren in die golf van verdriet, roept een stem dat zoiets thuishoort op een koelkastmagneet. Van wie is die stem? De kraai?

Een man verliest zijn innig geliefde vrouw, twee jongetjes hun moeder. De emoties en de manieren om daarmee om te gaan die hierdoor in gang worden gezet, zien we in de voorstelling Verdriet is het ding met veren bij Theater Rotterdam. Woensdag ging het stuk in première, net binnen de termijn van een kort experiment waarbij publiek een negatieve coronatest moest overleggen.

Een toneelversie maken van het succesdebuut van de Engelse schrijver Max Porter was allang een wens van acteur Jacob Derwig en regisseur Erik Whien, al ging dat gepaard met enige aarzeling: Verdriet is geen lineair verhaal, het is een wirwar vooral, van gevoelens, herinneringen en fantasieën, waarbij ook steeds dat beeld van een kraai opduikt. Dit naar een theaterstuk vertalen?

Ja, dat kan, en zelfs heel erg goed, zo laat het tweetal (ze werkten al eerder succesvol samen) zien met deze aangrijpende, gelaagde en energieke voorstelling, waarin de rouw tastbaar wordt in al zijn facetten. Wanhoop, verslagenheid, verzet en levenslust denderen over de speelvloer. Derwig is hier het briesende middelpunt als de weduwnaar, die op alweer een verschrikkelijk eenzame avond bezoek krijgt van de kraai, dat fabel-, sprookjes-, parabeldier dat bezit van hem neemt, hem uitdaagt en troost. Formidabel te zien hoe hij transformeert van onthande intellectueel in een krassende kraai met wilde, soms ook oergeestige teksten die niemand wil horen, maar die wel helpen helen.

Om hem heen cirkelen Jesse Mensah en Romijn Scholten als de kinderen die het van de ene dag op de andere zonder hun moeder moeten stellen. Ook zij veranderen, van het ene moment onhandelbare kereltjes in het volgende moment een kraai met fladderende ledematen. De meanderende volzinnen lijken geen van drieën ook maar iets te hinderen in hun fysieke performance, een adembenemend uitputtingsritueel dat niet lijkt te stoppen.

Geleidelijk komt er meer rust. De mooie muziek die de drie mannen samen maken wordt zachter, er is plek voor klaagzang en contemplatie. De gestorvene krijgt meer contouren, de adoratie voor Ted Hughes’ gedichtencyclus Kraai een plaats, er ontstaat hoop op genezing. Prachtig.

Verdriet is het ding met veren

Theater

★★★★★

Door Theater Rotterdam. Regie: Erik Whien. Bewerking: Jacob Derwig.

21/4, TR Witte de With, Rotterdam. Tournee volgend seizoen.

Met film- en televisieregisseur Norbert ter Hall maakt Whien een onlineversie: 23/5 om 20:30 uur op tr.nl.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden