PopTom Jones

In Tom Jones’ Delilah zijn twee relaties hardhandig tot stilstand gekomen

Paul Onkenhout en John Schoorl schrijven elke week over een liedje waarvan de titel bestaat uit alleen een voornaam. In Delilah bezingt Tom Jones het gewelddadige einde van een liefde.

Forgive me Delilah,

I just couldn’t take anymore

Delilah, Tom Jones (1968)

Wie zijn tanden zet in de achtergronden van Delilah, de meeslepende murder ballad van mijnwerkerszoon Tom Jones uit Wales, komt er achter dat er eigenlijk twee liefdesrelaties hardhandig tot stilstand zijn gekomen. De ene liquidatie wordt in meer dan drie minuten vertolkt, de andere is een afrekening achteraf, met één van de tekstschrijvers.

De platenhoes van Delilah. Beeld
De platenhoes van Delilah.

Tom Jones ( geboren in 1940 als Thomas John Woodward) zong dat zijn missus, Delilah geheten, buiten de deur neukte. Hij zag een vreemde vrijer en wilde weten hoe het zat. Nadat ze hem had uitgelachen om zijn achterdocht, voelde hij het mes branden in zijn hand. Vergeef me Delilah, zong Jones na de dodelijke daad, hij kon het niet meer aan.

Tom Jones, 1968. Beeld Mondadori via Getty Images
Tom Jones, 1968.Beeld Mondadori via Getty Images

Van het geld dat tekstschrijver Barry Mason met de megahit Delilah (en nog een aantal andere hits) verdiende, betrokken hij en zijn vrouw Sylvan Kinfauns een bungalow in het stadje Esher. Het optrekje behoorde eerder toe aan George Harrison die er graag met zijn Beatles-vrienden drugs gebruikte en op instrumenten pielde. De ‘Esher-demos’ vormden de basis van The White Album.

Die Barry Mason hield nogal van sterke verhalen. Zo vertelde hij dat Delilah was gebaseerd op een zomerse verkering met ‘ene’ Delia, die het uit maakte omdat ze een ander had. ‘Ik was helemaal ontdaan’, vertelde hij The Sun. Ik werd ziek van jaloezie en van de pijn.’

Hij had daarom ‘met hart en ziel’ dit liedje geschreven, waarbij Delilah tekstueel beter van pas kwam dan Delia. ‘En zo werd het nummer geboren.’

The Sun wilde het naadje van de kous weten en begon (tevergeefs) een zoektocht naar Delia, ‘het mysterieuze meisje’. En toen was Sylvan Mason - inmiddels Sylvan Whittingham - het opschepperige geklets van haar ex beu. Na acht jaar in het droomhuis in Esher was het huwelijk gecrashed. Bij de boedelscheiding legde ze vast dat zij mede-auteur was van Delilah, en dus ook recht had op de royalty’s.

The sun. Beeld
The sun.

In The Sun deed ze schuimbekkend uit de doeken hoe het echt zat met Delilah. Ze zei dat de titel was aangereikt door componist Les Reed, die de muziek ook al gereed had. Voor de tekst waren de bijbelse vertelling Samson en Delilah en de musical Carmen Jones, gebaseerd op de novelle Carmen van de Franse schrijver Prosper Mérimée, in de blender gestopt. ‘In twee uur stond het nummer erop’, zei Sylvan. Die jeugdliefde over wie haar ex het had, was bullshit.

Ook na de hergeboorte van Delilah, als strijdlied van het nationale rugbyteam van Wales, profileerde ze zich als de geestelijk hoeder van het lied. Nadat Tom Jones Delilah in een vol stadion had gezongen, ontstond er discussie over het nummer. Door gebroederlijk met rugbyfans over een omgelegde minnares te zingen, zou huiselijk geweld worden verheerlijkt.

Songwriters Sylvan Whittingham and Barry Mason, 1969. Beeld Getty Images
Songwriters Sylvan Whittingham and Barry Mason, 1969.Beeld Getty Images

Sylvan Whittingham vond het allemaal onzin. Wat kan een lied daaraan doen, zei ze. De schuld voor eventueel huiselijk geweld lag volgens haar aan het biergebruik van de fans. ‘Delilah heeft er niks mee te maken.’

John & Paul

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden