Review

In Theo Maassens regiedebuut overheerst de voorspelbaarheid

Het eerste half uur is Billy heerlijk ongemakkelijk, maar gaandeweg nemen slepende plotlijnen en formulewerk de film over. Het is jammer dat Maassen in zijn regiedebuut niet ontregelender durft te zijn.

Vervelend ventje, die Billy. Hij maakt aan de lopende band seksistische opmerkingen, scheldt mensen in hun gezicht uit en vindt zichzelf geweldig. Toch is hij mateloos populair, maar hij is dan ook een buikspreekpop - heel geschikt om ongestraft minder nette meningen mee te ventileren. Zo voelt dat ook voor Gerard (Bruno Vanden Broecke), de buikspreker die met Billy langs uitverkochte theaterzalen trekt. Alles wat Gerard zelf niet durft te zeggen, floept er bij Billy ongecensureerd uit. De twee zijn op meer vlakken tegenpolen; Billy is dominant en agressief, Gerard nogal een watje.

Na tien jaar buikspreken begint het Gerard op te breken om voortdurend zo'n brutale pop aan zijn rechterhand te hebben. Billy neemt steeds meer zijn leven over. De pop laat zich niet in een kast of tas opbergen, versiert op eigen houtje vrouwen en gedraagt zich onbeschoft tegenover Gerard, die hij maar een sukkel vindt. Het is de vraag wie er in deze schizofrene situatie eigenlijk de baas is: pop of meester.

Billy (**), komedie.
Regie Theo Maassen
Met Bruno Vanden Broecke, Ellen Parren, Christine de Boer, Ruben van der Meer.
90 min., in 25 zalen.

Keurige komedie

Een puik onderwerp voor Theo Maassen, de cabaretier die graag een gespleten karakter etaleert in interviews en optredens, zacht en hard tegelijk, een geboren winnaar én een kluns. Dat Maassen met Billy zijn regiedebuut maakt, wekt sowieso hoge verwachtingen: hij is niet alleen een vernieuwende, eigenzinnige comedian, maar ook al jarenlang een zeer verdienstelijk acteur (in films als TBS, Minoes en Doodslag) en een verfrissend dwarse televisiepersoonlijkheid.

Al snel blijkt dat hij als regisseur niet probeert het wiel opnieuw uit te vinden. In formeel opzicht is Billy een keurige, zelfs wat braaf uitgevoerde komedie. Het bescheiden budget en zijn gebrek aan ervaring speelden daar ongetwijfeld een rol in, maar het is jammer dat Maassen niet ontregelender heeft durven zijn; zijn regie is op zijn best functioneel te noemen. Adequaat voor een televisiefilm, wat Billy oorspronkelijk ook was, maar nu de film een bioscooprelease krijgt (een eer die jaarlijks een of twee Telefilms te beurt valt), springen de zwakheden meer in het oog.

Voorspelbaarheid

De inhoud is gelukkig spannender. Zeker in het eerste half uur is Billy, naar een scenario van Sander van Opzeeland dat door Maassen werd bewerkt, heerlijk ongemakkelijk. De identiteitscrisis van buikspreker Gerard, sterk gespeeld door Vanden Broecke, krijgt veelbelovende absurdistische trekken als hij de pop zijn seksleven laat overnemen.

Maar naast subversieve en hilarische scènes kent Billy ook slepende plotlijnen. Gerards concurrentiestrijd met een imitator, zijn romance met de (onwaarschijnlijk begripvolle) buurvrouw, het bedrog van zijn manager; het is allemaal weinig origineel en haalt de angel uit de film. Formulewerk en verrassing vechten in Billy lang om voorrang, maar tegen het einde overheerst de voorspelbaarheid.

Theo Maassen: Baas op het podium, sukkel in huis
Van regisseren was het nog niet gekomen, dus zei cabaretier en acteur Theo Maassen ja toen die kans voorbijkwam bij de speelfilm Billy. 'Eng? Ik vind niks eng.' (+)

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden