Achtergrond The Sex Worker's Opera

In The Sex Worker's Opera draait alles om openheid en trots: sekswerkers doen gewoon hun werk

Succesvolle Britse productie The Sex Worker’s Opera staat twee weken lang in het Compagnietheater.

The Sex Worker's Opera, komende weken in het Compagnietheater, Amsterdam. Foto M. Valcarce

In de film Pretty Woman wordt het personage van Julia Roberts bevrijd van haar werk als prostituee door een rijke, knappe man (Richard Gere). Hetzelfde geldt voor de courtisanes Satine in de film Moulin Rouge en Valéry in opera La Traviata. Een vrouw die seks verkoopt moet gered worden van haar trieste lot, dat is de strekking van de meeste verhalen over prostitutie in de populaire cultuur. De Britse cast van The Sex Worker’s Opera is het daar pertinent mee oneens.

‘Het bekende verhaal is dat sekswerkers slachtoffers zijn. Maar als je hen als slachtoffers ziet, doe je alsof ze niet weten wat ze doen en luister je ook niet naar wat ze te zeggen hebben’, zegt Alex Etchart. Hij is een van de initiatiefnemers van The Sex Worker’s Opera, een musicalachtige show door en over sekswerkers. De afgelopen drie jaar toerde de groep door het Verenigd Koninkrijk en oogstte positieve kritieken.

Etchart vertelt gepassioneerd over de missie van de groep om de vrouwen, mannen en transseksuelen in het sekswerk hun verhaal te laten vertellen. De helft van de cast en crew verdient in het dagelijks leven met prostitutie, strippen of pornofilms.

Woensdagmiddag gaf de groep een voorproefje van de tweeënhalf uur durende ‘opera’. In scènes en liederen krijgt het publiek een inkijk in ‘het leven’. Neem The Freedom Song, waarin de sekswerkers protesteren tegen het beeld van hen als slachtoffers. Ondersteund door spandoeken scanderen ze leuzen als ‘Red ons van redders!’ en ‘Prostitutie geeft mij macht!’. Later bezingt een dankbare klant een prostituee als zijn reddende engel maar duidelijk wordt ook een stapeltje bankbiljetten overhandigd: het is geen liefdadigheid. Alles draait om openheid en trots: sekswerkers doen gewoon hun werk.

Laten we dat beroep vooral niet idealiseren, zegt Etchart. ‘Niet iedere sekswerker heeft een passie voor haar of zijn werk. Sommigen wel; voor anderen is het vooral een manier om financieel te overleven. Maar dat geldt voor veel beroepen. Iemand die lange dagen maakt in een stressvolle kantoorbaan kan zaterdag gaan drinken om dat van zich af te zetten. Maar weinig mensen kiezen echt vrij wat ze doen de meesten moeten gewoon geld verdienen.’

Etchart wil dat sekswerkers dezelfde rechten en evenveel respect krijgen als mensen met ‘normale’ beroepen. Dat kan alleen als sekswerkers uit de schaduw stappen en van zich laten horen. Dat is wat ze hier doen. Charlotte Rose is een van het handjevol castleden dat open is over haar baan als sekswerker. ‘Ik houd van mijn werk, maar het stigma heeft me veel gekost.’ Haar zoon heeft ze al vier jaar niet gezien, omdat hij zich voor haar schaamt.

Ook daarom staat ze hier. ‘Met de show laten we de toeschouwers lachen en huilen, maar ik hoop vooral dat ze nadien begrijpen dat wij gewoon mensen zijn. Net als zij.’

The Sex Worker’s Opera gaat 21/7 in première in het Compagnietheater, Amsterdam.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.