FilmrecensieThe Nest

In The Nest legt Sean Durkin de fijnere mechanismen van een huwelijk bloot ★★★☆☆

The Nest oogt en klinkt zelfs zo fraai dat het de inhoud dreigt te overschaduwen.

The Nest.Beeld Filmstill

Als een ware held wordt de zakenman Rory O’Hara (Jude Law) onthaald bij zijn oude werkgever. Rory is teruggekeerd naar Engeland na een jarenlang verblijf in de Verenigde Staten. Daar was hij ongelooflijk succesvol, volgens zijn eigen verhalen. In werkelijkheid is Rory teruggekomen omdat zijn fortuin bijna op is.

Met zijn Amerikaanse vrouw Allison (Carrie Coon) en twee tienerkinderen vestigt Rory zich in een bovenmaats landhuis in Surrey. Opnieuw rijk worden, zo redeneert hij, begint met doen alsof je al rijk bent. Allison heeft wel een vermoeden dat haar man niet eerlijk is over hun financiële situatie, maar laat haar twijfels graag dempen door een dure bontjas en de belofte van een eigen paardenstal.

De kinderen moeten wennen aan het Britse schoolsysteem, het oude huis lijkt wel een spookhuis en Rory maakt steeds langere dagen op kantoor, wanhopig op zoek naar de deal die hem een klapper bezorgt. Allison probeert haar draai te vinden. Haar nieuwe paard blijft maar onrustig.

Op kalme wijze bouwt regisseur-scenarist Sean Durkin een steeds beklemmender sfeer op in The Nest, zijn langverwachte tweede speelfilm na het zeer goed ontvangen Martha Marcy May Marlene (2011). Net als in zijn debuut weet hij alledaagse scènes te voorzien van een onbestemd gevoel van dreiging. Halverwege The Nest lijkt het drama zelfs de richting van een horrorfilm op te gaan. De setting in 1986 – het tijdperk van Thatcher en Reagan, een goudmijn voor doemdenkers – leent zich daar verrassend goed voor. Op de kamer van puberdochter Sam galmt de muziek van The Cure, Thompson Twins en Hüsker Dü.

Ondertussen legt Durkin, die zijn voorbeelden eerder in de Europese dan de Amerikaanse cinema zoekt, de fijnere mechanismen van een huwelijk bloot. Jude Law en Carrie Coon spelen hun rollen met verve; Rory en Allison hebben allebei meerdere gezichten, knap en subtiel blootgelegd door de acteurs. Het camerawerk van Mátyás Erdély (Son of Saul, Sunset) is duister en oogstrelend, de soundtrack van Arcade Fire-lid Richard Reed Perry prettig ontregelend.

The Nest oogt en klinkt zelfs zo fraai dat het de inhoud dreigt te overschaduwen. Durkins scenario is slim, maar kent ook zwakkere momenten. Bij vlagen lijkt de film te lijden aan hetzelfde syndroom als Rory, die dure pakken draagt om maar serieus genomen te worden. Maar waar zijn hoofdpersoon uiteindelijk door de mand valt, blijft Durkin wel overeind. The Nest voldoet misschien niet aan de hoge verwachtingen die de regisseur over zichzelf afroept, maar de film is wel een fraai psychologisch drama, met een verrassende en treffende finale.

The Nest

Drama

★★★☆☆

Regie Sean Durkin.

Met Jude Law, Carrie Coon, Charlie Shotwell, Oona Roche, Adeel Akhtar, Michael Culkin.

107 min., in 35 zalen.

Carrie Coon speelt niet meer zus-van of agent, maar leading lady: ‘Ik voel me eerder character actor’

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden