Recensie Tea with the Dames

In Tea with the Dames luisteren we naar vier veteranen die een schat aan herinneringen ophalen (vier sterren)

Beeld Latoya Van Der Meeren

Verdomd gezellig is het, om in Tea with the Dames aan te schuiven bij vier Britse acteerdiva’s. Gezellig, maar niet vanzelfsprekend: normaal gesproken houden Maggie Smith, Judi Dench, Eileen Atkins en Joan Plowright hun jaarlijkse, zomerse samenzijn uitsluitend voor zichzelf.

Dit keer mag regisseur Roger Michell (Notting Hill, Le Week-End, My Cousin Rachel) erbij zijn met zijn cameraploeg. Eerst zitten we buiten, zodra een regenbui losbarst verkast de film naar Plowrights landhuis. De met prachtig archiefmateriaal gelardeerde gesprekken fladderen intussen alle kanten op, waarbij het over de vele films gaat waarin met name Dench en Smith speelden, maar toch vooral over de theatercarrières van de vier.

Tot op zekere hoogte probeert Michell de actrices, met wie hij nooit eerder samenwerkte, te sturen en regisseren; tegelijkertijd ontglippen ze hem voortdurend en is Michell niet te beroerd om dat ook te laten zien. Dan vinden Dench en Smith het bijvoorbeeld raar samen op de bank te zitten, in een door Michell geënsceneerde houding die voor hen onwennig voelt. Of dan ergert Smith zich aan de te aanwezige setfotograaf. ‘Praat eens over ouder worden’, vraagt Michell de dames op een gegeven moment. ‘Val dood, Roger’, is hun antwoord.

Het is grotendeels aan die bewust rommelige stijl te danken dat Tea with the Dames zo huiselijk en ontspannen voelt. Er staat niets op het spel, er hoeft geen drama plaats te vinden; we kijken en luisteren naar vier veteranen die een schat aan herinneringen ophalen, en dat is meer dan genoeg.

De actrices nemen geen blad voor de mond en troeven elkaar af qua zelfspot; zo bekent Smith stiekem dat ze nog geen één aflevering van haar eigen successerie Downton Abbey heeft gezien en dat ook niet van plan is te doen. ‘Ik ga niet meer lang genoeg mee om dat hele vervloekte geval te kijken, toch?’ Geregeld komt acteerlegende Laurence Olivier ter sprake, die met alle vier de vrouwen op de bühne stond en de laatste 28 jaar van zijn leven getrouwd was met Plowright. Maar ook (internationaal) minder bekende namen passeren de revue, terwijl de vrouwen met net zoveel plezier een onzinliedje zingen, terugdenken aan het moment waarop ze in de adelstand werden verheven of geanimeerd discussiëren over de houdbaarheid van naturalistisch acteerwerk.

Op een gegeven moment zijn ze moe en uitgepraat. Als toeschouwer zou je dan nog gerust een half uur willen blijven zitten. De tijd vliegt, in dit fijne thee- en champagnekransje van een film.

Documentaire; Tea with the Dames
Regie Roger Michell
84 min., in 28 zalen.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden