FilmrecensieSibyl

In Sibyl zijn de vrouwen als vulkanen: onvoorspelbaar en explosief ★★★☆☆

De film wordt hoe langer hoe gekker.

Het roer moet om. Therapeut Sibyl zegt al haar patiënten af om zich helemaal te richten op haar echte ambitie: het schrijven van een boek. Maar precies op dat moment klampt een nieuwe patiënt zich aan haar vast. Een actrice, die zwanger is van haar tegenspeler, die toevallig getrouwd is met de regisseur van de film waar ze beide in spelen. Het is een verhaal waar Sybil naartoe wordt getrokken als een mot naar een vlam. Alle professionaliteit verdwijnt, wat ermee begint dat ze de gesprekken met Margot opneemt om integraal op te nemen in haar boek.

Wacht, is die Margot wel echt? Of is ze een romanpersonage? Losjes gebaseerd op Sibyls vroegere zelf misschien? Op den duur ga je aan alles twijfelen in Sibyl, waarin zoveel fictief, nep of een surrogaat is, tot op de e-sigaretten die Sibyl rookt aan toe. De psychotherapeut wil zich verliezen in het schrijven zoals ze zich vroeger verloor in alcohol. Een keurige relatie lijkt een stand-in voor een eerdere, explosieve liefde. Er wordt een boek geschreven en een film gemaakt, terwijl Sibyl steeds vaker wordt geplaagd door flashbacks van tien jaar eerder, en iets van een realiteit loopt hier dwars doorheen.

Al die lagen zijn vermakelijk, in deze zomerse, soms erotische, soms komische, soms soapachtige thriller/romance/midlifecrisisfilm die hoe langer hoe gekker wordt. Er valt van alles te (psycho)analyseren − over de duistere aantrekkingskracht van giftige relaties bijvoorbeeld, over aangeboren zelfdestructie en het opzoeken van gevaar. Maar tegelijkertijd kan dit ook allemaal gewoon projectie zijn en zit er veel minder in deze film dan het lijkt.

Dat het interessant blijft, ligt daarom vooral aan de acteurs. Virginie Efira die als Sibyl alles zo keurig onder controle moet houden, tot ze voluit mag in een scène waarin ze stomdronken door een feest duikelt. Adèle Exarchopoulos die Margot neerzet met een heerlijk gevoel voor drama. Sandra Hüller is op haar droogkomische best als een doordraaiende arthouseregisseur. ‘Soms is een breakdown een luxe die je je niet kunt permitteren’, sist ze tussen haar tanden. Vrouwen als vulkanen zijn het, zoals die van Stromboli die hier prominent figureert. Onvoorspelbaar en explosief, dat is wat Sibyl op de beste momenten smullen maakt. 

Sibyl

Drama

★★★☆☆

Regie Justine Triet

Met Virginie Efira, Adèle Exarchopoulos, Sandra Hüller

100 min., in 32 zalen 

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden