Serierecensie Derde seizoen stranger things

In seizoen 3 van Stranger Things bereikt de fun een oorverdovend volume. Lekker, op een Big Mac-achtige manier ★★★☆☆

Noah Schnapp als Will, Caleb McLaughlin als Lucas, Gaten Matarazzo als Dustin en Sadie Sink als Max in 'Stranger Things.' Beeld Foto Netflix

Voor een serie met nostalgie als motor zijn we alweer behoorlijk nostalgisch naar dat eerste seizoen uit 2016, toen we de jonge makers (Matt en Ross Duffer) en acteurs nog niet kenden en toen Stranger Things (Netflix) een heel prettige verrassing was. Een goedgehumeurde horrorserie, doortrokken van liefde voor de cinema en muziek van de jaren tachtig. Aan het eind van dat jaar koos het Volkskrant-seriepanel Stranger Things zonder aarzelen tot ‘de beste serie van 2016’, weliswaar als ‘vette meta-knipoog’, maar dan toch eentje naar de vroege Spielberg, Stephen King en John Carpenter.

De serie was een sensatie, misschien wel de definitieve doorbraak van Netflix bij het brede publiek (toch heel wat anders dan House of Cards), en de jonge acteurs waren niet meer van de televisie te branden, waar ze elke late-nightshow en award-ceremonie aan hun voeten kregen.

Toen, een jaar later, kwam seizoen twee. En het was niet zo dat de gebroeders Duffer, een tweeling, geboren in 1984 en opgegroeid met alle klassiekers van het tijdperk op VHS, opeens hun talent kwijt waren, maar ze leken wel enigszins verlamd door het succes van hun Netflix-debuut. De plot was nogal een herhaling van dat eerste seizoen en bovendien kreeg Eleven (Millie Bobby Brown), opgegroeid in een laboratorium en behept met telepathische gaven, een verhaallijn die nogal van de hoofdzaak afleidde.

En de hoofdzaak is dat er aan gene zijde van het plaatsje Hawkins, in de Amerikaanse staat Indiana, halverwege de jaren tachtig, een parallel universum ligt, dat door onze helden The Upside Down wordt genoemd. Het kwaad sijpelt door naar de echte wereld, zeker als geheimzinnige overheidsinstanties zich ermee gaan bemoeien in de hoop dat ze de onmetelijke krachten van het kwaad kunnen beteugelen – en wellicht in hun voordeel kunnen aanwenden. Driemaal raden hoe dat afloopt.

Werd seizoen twee uitgebracht op 31 oktober (Halloween), seizoen 3 gaat van start op 4 juli; Independence Day (Onafhankelijkheidsdag) in Amerika en startschot van het zomerseizoen. En naast het feit dat de jeugdige cast weer wat ouder is en de personages bevangen zijn door puberliefdes, is het feit dat het verhaal zich nu in de zomer afspeelt de grootste stilistische verandering.

Recensenten kregen de serie van tevoren alleen te zien onder voorwaarde dat ze ongeveer een A4'tje aan plotontwikkelingen niet mochten verklappen aan de lezers (nog bedankt voor de spoilers!). We mogen wél kwijt dat veel van de actie zich afspeelt rond een klassiek Amerikaans winkelcentrum en een zwembad, op het hoogtepunt van de zomer. Daarmee trekken de Duffers weer een rommel-la aan film- en televisieverwijzingen open.

De fun wordt hier nogal oorverdovend opgeschaald, met veel knipogen die tegelijk ironisch moeten zijn. Dus daar komt die scène dat El van haar nieuwe beste vriendin een make-over krijgt in het winkelcentrum (die er fantastisch uitziet, trouwens), met de bekende scènes in pashokjes en wisselende outfits. Duizend keer gezien toch? De Duffers zetten er voor de zekerheid Material Girl van Madonna onder. Moddervet allemaal, en het werkt heus wel, maar een tikkeltje op een Big Mac-achtige manier.

Maar The Upside Down dan? En waarom doen de ijskastmagneten het opeens niet meer? En wat is er met de ratten aan de hand? En zouden de mensen in Hawkins Invasion of the Body Snatchers wel gezien hebben? Het kwaad achter de flinterdunne wanden van de oer-Amerikaanse zomer en er is een zekere vijandige mogendheid, waarover je de laatste tijd ook veel hoort, bij betrokken; waarom zou Armageddon exclusief Amerikaans moeten zijn?

We kregen de eerste vier afleveringen van seizoen drie te zien, waaruit blijkt dat de puberteit de onderlinge vriendschap nogal op de proef stelt. Kan geen kwaad dat ze elkaar in de vierde aflevering weer vinden, precies op het moment dat de poorten naar de hel weer geopend lijken te worden. Iets om naar uit te kijken. Laat de zomer maar beginnen.

Stranger things 3

★★★☆☆

Van de Duffer Brothers

Met Millie Bobby Brown, David Harbour, Gaten Matarazzo, Winona Ryder

Vanaf 4/7 op Netflix

De Volkskrant schreef eerder over het eerste seizoen Stranger Things als nostalgiemachine. Mark Moorman over de vele film en televisieverwijzingen en over het filmuniversum van de gebroeders Duffer, de makers die in 1984 werden geboren, een jaar nadat de serie zich afspeelt. En Robert van Gijssel ging op zoek naar de beste soundtracks van het decennium.

Millie Bobby Brown

Van alle jeugdige acteurs in de Stranger Things-familie is Millie Bobby Brown inmiddels de grootste ster. Van oorsprong Engels werd ze in 2004 geboren in Marbella, Spanje. Op haar 8ste verhuisde de familie naar Orlando, Florida. Ze maakte haar acteerdebuut in 2013. Na haar doorbraak in Stranger Things werd ze in 2018 de jongste persoon die de lijst ‘100 invloedrijkste mensen‘ van Time Magazine haalden. Binnenkort is ze te zien in maar liefst twee Godzilla-films.

Millie Bobby Brown. Beeld Getty Images for Warner Bros
Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden