Concertrecensie Rufus Wainwright

In opperste concentratie zingt Rufus Wainwright zichzelf en Carré richting vervoering ★★★★☆

Rufus Wainwright in Carré. Beeld Ben Houdijk

Inmiddels siert een snor het middelbare gezicht en de bakkebaarden zijn wat grijzer. Rufus Wainwright (45) zit dan ook al twintig jaar in het vak. En de meeste bejubelde singer-songwriter van zijn generatie viert dat met een wereldtournee waarin hij de nummers van zijn eerste twee albums (Rufus Wainwright 1998, Poses 2001) speelt. Een traktatie. Doorgaans komt dat deel van het repertoire van de theatrale Amerikaans/Canadese zanger live mondjesmaat aan bod. Dat terwijl weldoordacht gecomponeerde pop en een stemgeluid dat op windstille dagen over bergen en valleien draagt, in 1998 al het overrompelende bewijs leverden van zijn talent.

Wainwright is een weelde. En met een vijfkoppige band weet hij de rijkdom van zijn plaatopnamen te evenaren met blazers en strijkers uit synthesizers. Met zo’n breed spectrum aan klankkleuren is het aan het begin van het concert even zoeken naar de juiste dynamiek. Ook doordat de galm van Wainwrights vleugel en zijn vocalen aan elkaar gewaagd zijn. Maar als de balans is gevonden, opent zich Wainwrights wereld van kracht én nuance.

Rufus Wainwright in Carré. Beeld Ben Houdijk

Poses opent met een solitair pianolijntje waar warme strijkers tegen aan kruipen. Het groeit en tilt je op, om je na een paar minuten, met de ogen weer geopend, zachtjes te laten landen. Net zo effectief maar kleiner is Rebel Prince:  Met een druppelende piano en lome gitaar mijmert Wainwright mijmert over waar zijn prins op het witte paard blijft. De romanticus en zijn achtergrondzangers vlechten bloemenkransjes in een smachtend, meerstemmig ‘marigold, marigold’ (‘goudsbloem').

Maar op zijn indrukwekkendst is Wainwright als hij met alleen pianobegeleiding Joni Mitchells Both Sides Now naar zich toetrekt. Ogen dicht  in opperste concentratie wijdt de Sängerknabe uit Montreal zich met overgave aan Mitchells beschouwing over leven en liefde, en zingt zichzelf en Carré richting vervoering.

Rufus Wainwright

★★★★☆

Carré, Amsterdam, 15/4.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 de Persgroep Nederland B.V. - alle rechten voorbehouden