In Nature 3D gaat uitvoering boven inhoud

In de documentaire Nature 3D gaat uitvoering boven inhoud en en met die verwachting is de bombastische film het beste te bekijken. De film is op zijn best als de moderne filmtechniek van de makers extra inzichten verleent.

Still uit Nature 3D. Beeld Filmdepot

De natuurdocumentaire is zo gepopulariseerd dat het genre ook ruimte biedt aan een spectaculaire en lichtvoetige blockbustervariant. Dat bewijs levert dit door de BBC geproduceerde Nature 3D gedurende 87 bombastische speelminuten. Uitvoering staat boven inhoud, en in die volgorde en met die verwachtingen is de documentaire het best te bekijken.

Plaats van spektakel is wat ietwat amorf wordt aangeduid als 'Afrika', dat gaandeweg wordt gespecificeerd met onder meer 'regenwoud', 'onderwereld' (de camera hangt in een vulkaan), de woestijnen van Namibië en Ethiopische gebergten. De camera dwarrelt mee met een vallend blaadje uit een boom van het woud. Rode trekmieren in close-up ogen als wezens in een superheldenfilm. Zelden kolkte lava zo woest en ongecontroleerd. Drinkende gnoes die worden overvallen door hongerige krokodillen lijken in de openingsscène van Saving Private Ryan beland; muziek, close-ups, superslowmotion: Nature 3D moet bovenal een beleving zijn.

Dat 3D doet zijn werk: alsof je de mistflarden in het woud hoogstpersoonlijk doorklieft of zelf, diep onder water, ook voor een bende koraalduivels op de vlucht slaat.

De film is op zijn best als de filmtechniek van de makers extra inzichten verleent. Laat de paringsdansende flamingo's met hun tomaatrode kraaloogjes in fastmotion bewegen, en zie hoe ze collectief in de mooiste figuren bewegen. Voor de versneld naar het licht groeiende planten geldt hetzelfde: in één haarscherp beeld tonen de documentairemakers hoe de natuur ook op grote schaal, onzichtbaar voor de klassiek opererende filmer, wordt gedomineerd door organisch bewegende patronen. Beeld maakt de voice-over overbodig.

Verder dan die verfijnde registratie van beweging gaat het niet in Nature 3D. De voornaamste en eigenlijk ook enige ambitie van de makers is hun volledige inzet op verwondering. Een verdiepende laag ontbreekt. Voor enige journalistieke duiding of een boodschap die verder reikt dan 'het zou toch jammer zijn als al dit moois ooit verdwijnt' is geen plaats. Dat werkt goed. Het gebrek aan een politieke dimensie is zelfs een verademing. Voor zolang de film niet tóch meer wil zijn, tenminste.

Het Wereldnatuurfondsfilmpje waarmee de documentaire opent en de biecht van verteller Humberto Tan (in de originele versie Idris Elba) aan het eind - hij zet zich in voor het fonds en vraagt de kijker hetzelfde te doen - voelen juist daarom zo onbeholpen.

Bijna ondergraaft Nature 3D zijn eigen zorgvuldig met oh's en ah's opgebouwde natuurmagie. Zorgeloos genieten mag best eventjes, zegt de film, maar na afloop wel graag wat centen sms'en.

Nature 3D. Documentaire. Regie: Patrick Morris en Neil Nightingale. Met: de stem van Humberto Tan. 87 min., in 85 zalen.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden