FilmrecensieHope Gap

In Hope Gap wordt het familieleed op Britse wijze aangepakt: met thee, poëzie en humor ★★★☆☆

De 26-jarige Jamie (Josh O’Connor) komt niet graag bij zijn ouders in het Zuid-Engelse Seaford, omdat de sfeer vaak gespannen is. Toch ziet hij niet aankomen dat zijn vader na bijna 29 jaar huwelijk zijn moeder verlaat. Het is aan Jamie, enig kind, om zijn moeder te troosten.

Hope Gap is gebaseerd op eigen ervaringen van regisseur en scenarist William Nicholson. Het is interessant een scheiding eens vanuit het perspectief van een volwassen kind te zien, al krijgen moeder Grace (Annette Bening) en vader Edward (Bill Nighy) ook ruimschoots aandacht in dit gevoelige en onderzoekende drama dat – net als een kind – geen partij wil trekken. 

De emotionele schade na de scheiding is groot, vooral bij Grace. Het leed wordt op Britse wijze aangepakt, met veel koppen thee, troostrijke gedichten en af en toe wat humor. Dat laatste is zeer welkom, want Hope Gap is nogal eenzijdig van toon. Sterk acteerwerk en fraaie observaties over liefde en afhankelijkheid voorkomen dat de loodzware ernst te verstikkend wordt.

Hope Gap

Drama

★★★☆☆

Regie William Nicholson.

Met Annette Bening, Bill Nighy, Josh O’Connor.

101 min., in 52 zalen.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden