Recensie Film Beautiful Boy

In het verontrustende drama Beautiful Boy slaat de drugsterreur toe in een onbedreigde, liefdevolle omgeving (vier sterren)

Acteur Thimothée Chalamet palmt in, manipuleert, snauwt en lijdt als verslaafde zoon Nic. 

TimothŽe Chalamet en Steve Carell in Beautiful Boy.

Drama

Beautiful Boy

Regie Felix van Groeningen.

Met Steve Carell, Timothée Chalamet, Maura Tierney, Amy Ryan.

120 min. In 53 zalen.

Vader David (Steve Carell) werpt het meteen op tafel in de proloog van Beautiful Boy, gezeten tegenover de verslavingsexpert: wat kan hij doen om zijn verslaafde tienerzoon te helpen?

Het antwoord op die vraag – of de zoektocht naar enig antwoord – vormt het twee uur lange, voor- en achteruit in de tijd springende drama en Hollywooddebuut van Felix van Groeningen. Dat de Vlaming uit de voeten kan met het loodzware thema en ook over het talent beschikt grote emoties niet te laten verzanden in sentiment, bewees de regisseur eerder met The Broken Circle Breakdown (2012), zijn arthousehit over een vrijgevochten muzikantenkoppel en hun terminaal zieke dochtertje.

In Beautiful Boy, naar de beide memoires en bestsellers van The New York Times-journalist David Sheff en diens (ex-)junkiezoon Nic, slaat de drugsterreur toe in een onbedreigde, liefdevolle omgeving. Goed, er was de scheiding van zijn ouders, maar verder lijkt het leven van zoon Nic (Timothée Chalamet) gezegend. Hij is slim, knap, sportief, kan kiezen uit zes universiteiten, groeit op met literatuur en goede muziek. Zie hoe hij zijn pasgeboren halfbroertje liefkozend wiegt in een van de vele mini-flashbacks, de herinneringen waarmee vader David zichzelf kwelt. Want hoe kon dit modelkind, die ‘beautiful boy’, zo rap en pal onder zijn ogen van gedaante verwisselen?

Signalen kun je altijd vinden, achteraf. Als Nic zegt te blowen vanwege de ‘harde randjes’, en vader David zich afvraagt: welke ‘harde randjes’? Of schuilt er een verklaring in Nics voorkeur voor pessimistische literatuur, de liederlijke Bukowski? Nam Nic de door zijn belezen journalistenvader aangereikte weltschmerz te serieus? Maar welke 16-jarige doet dat niet, al is het maar voor een poosje?

Beautiful Boy omvat het hele junkie-in-een-gezinstraject: het afglijden, de schuldgevoelens van vader én zoon, de teleurstelling, de hoop op herstel, de afkick en dan weer de teleurstelling. Dat wordt soms wat repetitief, maar is ook noodzakelijk: gaandeweg komt vader David tot (iets van) inzicht in zijn situatie, en die van zijn zoon. Van Groeningen, die meeschreef aan het script, ondersteunt soms iets te veel zijn scènes met stemmige muziek (Nirvana, Neil Young). En dan is er Chalamet, die met zijn recente rollen in Call Me by Your Name en Lady Bird in sneltreinvaart bezit nam van Hollywoods jeugdtroon. De 22-jarige acteur palmt in, manipuleert, snauwt en lijdt als Nic, zonder de kijker maar een moment het gevoel te geven dat die naar een trukendoos kijkt.

Wat het drama extra verontrustend maakt, is de aandacht voor die ene specifieke en zeker in Amerika populaire drug. Hoe crystal meth, meer nog dan andere harddrugs, ook na kort gebruik al het brein aantast. Zo kan Beautiful Boy eigenlijk maar een kant op.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden