Serierecensie De luizenmoeder

In het tweede seizoen van De luizenmoeder vliegen gesprekken nog sneller gierend uit de bocht (vier sterren)

Meer nog dan vorig jaar lijkt het schoolplein te staan voor het Nederland van de culturele spraakverwarring en de korte lontjes.

Een scène uit het tweede seizoen van De luizenmoeder.

De eerste aflevering van het tweede seizoen van De luizenmoeder speelt zich af op de eerste dag na de zomervakantie. Kwamen we in het eerste seizoen nog binnen aan de hand van nieuwe moeder Hannah (Jennifer Hoffman), nu is het schoolplein van basisschool De Klimop vertrouwd terrein voor miljoenen televisiekijkers.

‘Van druk heb ik niet veel last’, zei schrijver en hoofdrolspeler Diederik Ebbinge in een interview in de Volkskrant, in antwoord op de vraag of het succes van seizoen één het maken van het tweede seizoen moeilijker had gemaakt. En dat is te merken  aan de eerste aflevering (de enige die we te zien kregen). Meer nog dan vorig jaar lijkt het schoolplein te staan voor het Nederland van de culturele spraakverwarring en de korte lontjes. Gesprekken vliegen snel gierend uit de bocht, alsof naast Warringa en Ebbinge ook de twitteraars hebben meegeschreven. Een discussie om van de klassenouder een Verklaring Omtrent Gedrag te vragen is binnen een halve tel gearriveerd bij de vraag: ‘Waar kies je voor, je privacy of je dochter die verkracht wordt?’ Komt het u bekend voor? 

Het is meteen raak met de schoolpleingesprekken als een moeder op hoge toon eist dat er rekening moet worden gehouden met haar dochter, aangezien het gezin gisteren pas is teruggekeerd van een zes weken durende vakantie in de VS: ‘Ik ben kapot!’ En een vader kan maar niet ophouden over de levensveranderende ‘bommelding’ die hij op vakantie in Dresden heeft meegemaakt; een ervaring die hem op een of andere manier heel geschikt maakt voor de Medezeggenschapsraad, of, zoals hij het steeds zegt ‘het hoogste orgaan’. Ondertussen ontdekt moeder Hannah dat haar promotie van luizenmoeder naar klassenmoeder een onafzienbaar takenpakket met zich meebrengt.

Schoolhoofd Anton (Diederik Ebbinge) – de aflevering heet ‘Safety first’ – heeft in de zomer een nieuw veiligheidsbeleid uitgedacht (het woord ‘speerpunt’ valt) en wil het jaar eens fris beginnen met een brandoefening van formaat. ‘Wij gaan de veiligste school van de regio worden’, voorspelt hij juf Ank (Ilse Warringa), een voornemen dat voor de overblijfperiode al aan diggelen gaat. Het nieuwe schoollied van juf Ank, (eerste regel: ‘Brand, brand, brand. Niets aan de hand!’), mag niet baten, evenmin als hulpmoeder Nancy (Bianca Krijgsman) die in paniek een menselijk brandalarm wordt als de techniek haar in de steek laat.

Die eerste 25 minuten De Luizenmoeder, al vol harde lachen en tenenkrommende communicatiedebacles, werken toe naar het moment dat het nieuwe jongetje Achmed bij juf Ank in de klas komt en zijn vader wordt aangezien voor een zelfmoordterrorist. Want zeg nou zelf, dan had hij maar niet van die wijde kleren moeten dragen. 

En dan moet het schooljaar nog beginnen.

De luizenmoeder, seizoen twee, eerste aflevering

Comedy
Geschreven door Diederik Ebbinge en Ilse Warringa
Met Diederik Ebbinge, Ilse Warringa, Jennifer Hoffman, Henry van Loon.
Te zien bij NPO 3 (AVROTros), zondagavond 20.25 uur.

Meer lezen

Onverdraaglijk ongemakkelijk, zo voelt de humor in kijkcijferhit De luizenmoeder. We leven in het tijdperk van awkwardness. Waarom is dat zó smullen?

Hoe gaat ‘Juf Ank’ Ilse Warringa om met de enorme hype rond haar personage? De actrice over volle theaterzalen en hoe het voelt als André van Duin over je liedje heen banjert.

2017 was een jaar waarin ‘alles tegelijk gebeurde’, met cabaretier en acteur Henry van Loon, intussen beter bekend als Volkert, de ondoorgrondelijke conciërge uit de recente tv-hit De luizenmoeder. ‘ Ik wist dat De luizenmoeder tof was, maar het is een hype geworden. Net als die fidget spinners, of de lolobal of de hoelahoep.’

De participizza-avond, de glansmethode, Winterklaas: als je erop let is het hele leven luizenmoederig, zegt acteur en medebedenker Diederik Ebbinge. ‘Ik probeer met iedereen mededogen te hebben. Tenminste: in wat ik maak.’

De tv-serie De luizenmoeder maakt op het schoolplein de tongen los. Want hoe herkenbaar. En hoe vreselijk. Werkdruk, duikende ouders, protocollen. Kan dat niet beter? Wat vinden ouders, leerkrachten en deskundigen?

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.