In het spel van Brandon Lewis zit vuur, ontroering, stootkracht en fijnzinnigheid

Tenorsaxofonist James Brandon Lewis zoekt de uitdaging na een paar sterke trio-platen in het spelen met alleen een drummer. Tenorsax en alleen drums samen, dan is de vergelijking met John Coltranes Interstellar Space (opgenomen in 1967 met Rashied Ali) al snel gemaakt.

En inderdaad doen de heftige stoten van Lewis in combinatie met de furieus ratelende drumstokken van Chad Taylor regelmatig aan Coltranes laatste, free jazz-jaren denken. Al lijkt ook het recente, minder rigide werk van het Britse duo Binker & Moses hier een referentie. Maar James Brandon Lewis heeft ook een eigen, volronde signatuur. Minder getergd en zoekend dan Coltrane, meer voortbouwend op een klein stukje melodie, dat hij langzaam los laat.

Radiant Imprints (****)
Jazz
James Brandon Lewis en Chad Taylor
Off Record

De veelzijdigheid van de tenorist komt tot uiting in de twee stukken waarin Taylor de drums inwisselt voor een elegant klinkende duimpiano. Er zit vuur, ontroering, stootkracht en fijnzinnigheid in zijn spel, dat op dit album alweer intenser is gaan klinken.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden