In het midden van alles

Er is een probleem: Bløf verrast nooit, ook hier niet

Een Edison voor het oeuvre, een nieuw album dat op één de albumlijsten binnenkomt, een zomertournee en in december de Ziggo Dome; Bløf is onverminderd de populairste band van Nederland.

In Het Midden Van Alles, de elfde studioplaat, werd opgenomen met het producersduo JB Meijers en Ken Stringfellow. Zij drukten hun stempel (beheerste sound, ruimte voor elektronica), maar Bløf blijft altijd gewoon Bløf, of je er nou sliertjes wereldmuziek doorheen rijgt (Umoja, 2006) of ze laat rocken in Berlijn (Alles Blijft Anders, 2011).

Ziedaar het probleem: Bløf verrast nooit. Ook hier niet. De liedjes liggen, net als de band zelf, op de weg als een truck met oplegger: scherpe bochten uitgesloten. En altijd weer die vocale tweetrapsraket van Paskal Jakobsen: rustig gezongen couplet en dan een octaaf de lucht in voor het geëxalteerde refrein.

Bløf kent maar twee standen: balladachtig als Tijd Drijft en rockend als Wraak of Spijt Heb Je Morgen Maar.

De teksten zijn weleens protseriger geweest, maar het blijft een opgave om Jakobsen een zin als 'Is er iemand die me ziet?' of 'Ik heb je langzaam lief' te horen herhalen en uitwringen, alsof het hele vondsten zijn.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 de Persgroep Nederland B.V. - alle rechten voorbehouden