FilmrecensieThe Assistant

In het knappe, verstikkende drama The Assistant blijft het monster buiten beeld ★★★★☆

Regisseur Kitty Green registreert de werkzaamheden van assistent Jane met koele, nuchtere shots.

Julia Garner als de jonge assistent Jane in The Assistant.

In horrorfilms wordt het monster er nog enger op als het buiten beeld blijft. Die gouden regel kan ook in andere genres effect sorteren, zo blijkt uit het knappe, verstikkende Amerikaanse drama The Assistant. Hier is het monster een seksueel roofzuchtige filmproducent, van wie je hoogstens een glimp opvangt en die de telefoonstem van een seriemoordenaar heeft.

Er is niet veel fantasie voor nodig om die abstracte, nooit bij naam genoemde man te interpreteren als een variatie op filmproducent Harvey Weinstein, die begin dit jaar 23 jaar gevangenisstraf kreeg voor seksueel misbruik. Maar al deed schrijver en regisseur Kitty Green veel onderzoek naar Weinstein, toch koos ze ervoor om dit aspect in The Assistant minder specifiek te maken, en daarmee universeler en urgenter.

The Assistant speelt zich gedurende één enkele dag af in de burelen van een gerenommeerd filmbedrijf in New York. Twintiger Jane arriveert altijd als eerste, en vertrekt altijd als laatste. Zonder adempauze organiseert ze de agenda van haar baas, regelt zijn reizen, pakt zijn tas, ruimt zijn kantoor op, haalt de lunch en als het moet dient ze ook nog als buffer voor zijn wantrouwende echtgenote of past ze op de kinderen. De afgewogen lichaamstaal en gezichtsuitdrukkingen van actrice Julia Garner suggereren een amper beheerste nervositeit en onvrede. Was dit wat Jane zich had voorgesteld, toen ze tekende voor deze baan?

Green, eerder verantwoordelijk voor de documentaires Ukraine Is Not a Brothel (2013) en Casting JonBenet (2017, te zien op Netflix), registreert Janes werkzaamheden met koele, nuchtere shots. Ondertussen wordt de kijker duidelijk dat er iets goed mis zit in het kantoor. Wanneer haar baas eerst een chique hotelkamer laat boeken voor een jonge, onervaren actrice en vervolgens zelf urenlang van de radar verdwijnt, lijken alleen bij Jane de alarmbellen te rinkelen. 

Niemand neemt haar zorgen serieus; de manager personeelszaken bij wie ze te rade gaat, slaat een bijzonder dreigende toon aan. Dat Janes baas nagenoeg onzichtbaar blijft en door twee acteurs wordt vertolkt (als fysieke verschijning door Tony Torn, als stem door Jay O. Sanders), beklemtoont zijn macht en ongrijpbaarheid, en laat zien hoe dik zijn verdedigingswal is. Daar kan een introverte enkeling als Jane onmogelijk doorheen breken. 

Dat is nog het indrukwekkendst aan Greens speelfilmdebuut, waarin noch de dader, noch diens slachtoffer centraal staat: Jane wordt nooit de revolutionaire rebel waar het verhaal eigenlijk om smeekt. Ze dreigt ook zelf te worden verzwolgen door de zwijgcultuur van haar bedrijf. Dat maakt van The Assistant een akelig kalme film onder hoogspanning.

The Assistant

Drama

★★★★☆

Regie Kitty Green

Met Julia Garner, Owen Holland, Jon Orsini, Rory Kulz, Kristine Froseth, Tony Torn, Jay O. Sanders, Patrick Wilson.

87 min., te zien in 32 zalen.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden