FilmrecensieSwallow

In het griezelige Swallow rebelleert een modelhuisvrouw door het onmogelijke te slikken ★★★☆☆

Niet subtiel maar wel slim, hoe dit speelfilmdebuut een eigen draai geeft aan de zeldzame eetstoornis pica.

Haley Bennett in ‘Swallow’.  Beeld
Haley Bennett in ‘Swallow’.

Probeer nieuwe dingen, adviseert het zelfhulpboek. Die raad kan Hunter Conrad (Haley Bennett) goed gebruiken, in het Amerikaans-Franse Swallow. Als modelechtgenote van zakenman Richie (Austin Stowell) hoeft Hunter slechts beschikbaar te zijn, de juiste gordijnen te kiezen en een zoon te baren. Hunter zegt dat ze dolgelukkig is, maar haar doodvermoeide blik suggereert het tegendeel.

Tot zover biedt Swallow weinig verrassends. Ingemetselde vrouwen als Hunter kent de cinema genoeg, en schrijver en regisseur Carlo Mirabella-Davis legt Hunters isolement er dik bovenop. Vaak lijkt ze eerder een huisvrouw uit de jaren vijftig dan een dertiger anno nu, in haar brave kleren en pastelkleurige villa.

Maar eenmaal zwanger vertoont Hunter gedrag dat haar eigen leven én de film openbreekt. Eerst knabbelt ze op een ijsklont, dan een steentje, en vervolgens valt haar oog op een knikker. Hunter moet en zal hem inslikken, die fonkelende, bloedrode bol.

In Swallow gaat het er dan steeds drastischer aan toe, van veiligheidsspelden naar batterijen en spijkers. Niet subtiel maar wel slim, hoe Mirabella-Davis zijn eigen draai geeft aan de zeldzame eetstoornis pica. Hoe hij verbanden legt tussen Hunters inslikken van voorwerpen, haar huwelijk, zwangerschap en jeugd. Hoe het terugkerende beeld van een bloederige wc-pot van betekenis verandert, in de tussen drama, thriller en body horror laverende film.

Terwijl Hunters eetgewoonte opvallender en gevaarlijker wordt, houdt Mirabella-Davis zijn speelfilmdebuut bewust afstandelijk en steriel. Fijn ook dat hij grotendeels op suggestie vertrouwt: een akelig lange close-up van een punaise, de voorwerpen die Hunter uitstalt op een plankje in de kast. Trofeeën lijken het, stille bewijzen van een steeds radicaler verzet.

Wanneer haar schoonfamilie ontdekt wat er aan de hand is, komt Hunter onder toezicht van een persoonlijk verzorger. Deze oudere Syrische vluchteling (een sympathieke rol van Laith Nakli) lijkt als enige te begrijpen wat Hunter doormaakt. Zijn aanwezigheid in Swallow voelt licht geforceerd, maar de scènes tussen hem en Hunter zijn ook de meest menselijke.

Intussen laat Haley Bennett haast onmerkbaar Hunters kracht aan de oppervlakte komen. Geleidelijk verdwijnt de onnozele oogopslag en transformeert Hunter van voetveeg tot rebel. Geen strijd waarin iedere toeschouwer makkelijk zal meegaan. Maar als één film kan ontroeren met een heldin die bij wijze van midnight snack een berg aarde oppeuzelt, dan is het deze.

Swallow

Drama

★★★☆☆

Regie Carlo Mirabella-Davis

Met Haley Bennett, Laith Nakli, Austin Stowell, Elizabeth Marvel, David Rasche, Luna Lauren Velez

94 min., te zien op iTunes, Google Play, Pathé Thuis, Cinemember, Ziggo en KPN.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden