In gebed voor de makers van ‘The Da Vinci Code’

Op het filmfestival in Cannes draait alles om The Da Vinci Code. Hoofdrolspeler Tom Hanks verweert zich tegen de protesten....

Het lijkt alsof er maar één film draait in Cannes. The Da Vinci Code is overal. Hotels zijn beplakt met reusachtige affiches. Bij de rode loper voor het festivalpaleis zitten van ’s ochtends vroeg tot ’s avonds laat een non en een priester. Geknield voor een geïmproviseerd altaar vragen zij vergiffenis voor de filmmakers en zingen zij het Ave Maria. Op het station komt een speciale Da Vinci Code-trein binnenrijden, en de vakbladen zijn gevuld met door de studio aangeleverde interviews met regisseur Ron Howard en hoofdrolspeler Tom Hanks.

Hanks, nog met dezelfde lange coupe die hij zich aanmat voor de film waarmee woensdagavond de 59ste editie van het Festival van Cannes van start ging, beperkte zich tot één enkele persconferentie. De enorme bioscoopzaal bleek niet groot genoeg om alle belangstellenden te herbergen. Veel journalisten volgden de persconferentie op de talrijke televisieschermen in het festivalpaleis, met kladblok of opnameapparatuur in de aanslag.

De goedgeluimde Hanks benadrukte dat The Da Vinci Code fictie is. ‘We zeggen niet: dit zijn de feiten, zo is het gegaan. Mensen die zeggen dat wij dat wel doen, díe zijn gevaarlijk.’

Howard veinsde verbazing over alle opwinding die de film al heeft veroorzaakt. ‘Vorige week hebben we nog aan de speciale effecten gewerkt. Hij is net klaar. Dus bijna niemand heeft hem nog gezien. Als je denkt dat je er overstuur van zult raken, adviseer ik er niet heen te gaan.’ De rest van de cast – Ian McKellen, Paul Bettany, Alfred Molina, Jean Reno – zat erbij en keer ernaar. Zelfs het Franse troetelkind Audrey Tautou werd nauwelijks iets gevraagd.

De grootste filmhype van het jaar wordt in Cannes buiten competitie vertoond, net als de meeste andere grote Hollywood-producties (X-Men: The Last Stand, Over the Hedge). Voor de competitie om de Gouden Palm liet artistiek directeur Thierry Frémaux zijn oog vooral op Europa vallen. Onder de twintig competitiefilms zijn veel oudgedienden. De Brit Ken Loach is weer present, en de Fin Aki Kaurismäki, (in 2002 winnaar van de Grote Juryprijs met The Man With-out a Past). De Italiaan Nanni Moretti (in 2001 winnaar van de Gouden Palm met La stanza del figlio), is opnieuw in Cannes, evenals de Spanjaard Pedro Almodóvar (in 1999 bekroond als beste regisseur voor Todo sobre me madre) en de Fransman Bruno Dumont (in 1999 winnaar van de Grote Juryprijs met L’Humanité). Slechts één debuut werd goed genoeg bevonden voor de belangrijkste competitie: Red Road van de Schotse Andrea Arnold. ‘Europa blijft een fantastisch filmcontinent’, aldus Frémaux. ‘De 2006-selectie is daar een bevestiging van.’

Het Nederlandse aandeel in Cannes is klein. De 27 minuten durende afstudeerfilm Een ingewikkeld verhaal, eenvoudig verteld van Jaap van Heusden is uitverkoren voor de Cinéfondation, de studentencompetitie. De stille zwartwitfilm Le mystère de la Tour Eiffel (Julien Duvivier, 1927), die door het Filmmuseum werd gerestaureerd en geconserveerd en door Fay Lovsky werd voorzien van een nieuwe soundtrack, is opgenomen in het onderdeel Cannes Classics.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden