BoekenTreinen en kamers

In een paar zinnen zet Annelies Verbeke een personage neer

null Beeld De Geus
Beeld De Geus

‘Toen ik studeerde at ik minstens één keer per week gratis op restaurant, niemand merkte het wanneer ik zonder te betalen wegging. Ik word meer vergeten dan dat ik vergeet, zo is het altijd geweest.’ In een paar zinnen iemand neerzetten – de Vlaamse schrijfster Annelies Verbeke (1967) is er een meester in. Voor Treinen en Kamers liet ze zich inspireren door haar lievelingen uit de wereldliteratuur. Zo leidt Het hoofdkussenboek van Sei Shonagon tot een prachtige monoloog van een treinbegeleider die haar reizigers een lijst met ‘opbeurende dingen’ voorleest, de roman Mauprat van George Sand tot een spannend verhaal over een incel die tijdens de lockdown de liefde ontdekt. Verbekes verhalen eindigen soms wat gewrongen, maar dat geldt niet voor ‘Wétiko’, waarin een slim pubermeisje een geschiedeniswerkstuk moet maken. Ze kiest voor De verwoesting van de West-Indische landen van de Spaanse priester Bartolomé de las Casas, over de genocide op de oorspronkelijke bewoners van Zuid-Amerika. Haar vader vindt het maar niks. ‘Ach, Lina, ga je hier depressief zitten doen over iets wat in de zestiende eeuw is gebeurd? Wat heb jij daarmee te maken?’ (Elma Drayer)

Annelies Verbeke: Treinen en Kamers. De Geus; € 23,50.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden