filmrecensie le jeu

In een dolle bui besluit een vriendengroep elk mobiel bericht met elkaar te delen. Een rampzalig plan, blijkt in Le jeu ★★★☆☆

De Franse film is een herschepping van een geslaagde Italiaanse komedie uit 2016; Griekse, Mexicaanse en Chinese remakes bestaan ook.  

Ze kennen elkaar door en door, de oude vrienden die in Le jeu met elkaar gaan eten. Dat denken ze in elk geval. Flauwe grapjes over de kookkunsten van Vincent (Stéphane De Groodt), de hypochondrische aanleg van Marco (Roschdy Zem) en de onbekende nieuwe vriendin van Ben (Grégory Gadebois) maken het duidelijk: deze vriendengroep kent elkaars zwaktes en kan wel tegen een stootje.

Vandaar misschien dat het heilloze plan van Marie (Bérénice Bejo) niet meteen van tafel wordt geveegd. De gastvrouw stelt voor om alle telefoons op tafel te leggen en elk binnenkomend bericht met elkaar te delen. Wat zou er mis kunnen gaan? Ze hebben toch niets te verbergen?

Als het uitgangspunt van Le jeu bekend voorkomt, dan klopt dat. Het is een Franse remake van de succesvolle Italiaanse komedie Perfetti sconosciuti (Perfect Strangers, Paolo Genovese, 2016), waarvan in de afgelopen jaren ook al een Griekse, Mexicaanse, Turkse, Chinese, Spaanse en Zuid-Koreaanse versie werd gemaakt. De populariteit van het Italiaanse origineel, geschreven door vijf scenaristen, zit hem in het eenvoudige concept, dat onmiddellijk nieuwsgierigheid opwekt. Hoeveel pijnlijke, genante onthullingen zullen er volgen wanneer elk tekstbericht, mailtje of telefoontje openbaar wordt gemaakt?

Le jeu

Drama

★★★☆☆

Regie Fred Cavayé.

Met Bérénice Bejo, Suzanne Clément, Stéphane De Groodt, Roschdy Zem.

94 min., in 31 zalen.

Het loopt natuurlijk uit de hand, geholpen door de flessen wijn die er al voor het voorgerecht doorheen gaan. De vrienden – drie stellen en een vrijgezel – komen keurig een voor een aan de beurt. Diverse geheimen en misverstanden passeren de revue, van onschuldige privézaken tot relatiebedreigende misstappen. Over de privacy aan de andere kant van de lijn – binnenkomende telefoontjes worden zonder mededeling op de speaker gezet – maakt gek genoeg niemand zich zorgen.

Le jeu is van begin tot eind een behoorlijk getrouwe remake, wat de vraag oproept of een Nederlands publiek binnen een paar jaar dezelfde film nog eens wil zien. Wie zich Perfetti sconosciuti nog goed kan herinneren, kent alle verrassingen al. Voor degenen die het Italiaanse origineel nog niet zagen, is deze degelijke, levendige Franse versie een prima vervanging. Beide films kennen exact dezelfde bezwaren: hoe goed er ook wordt geacteerd, de personages blijven wat oppervlakkig en ongeloofwaardig. 

De 17-jarige dochter van Marie en Vincent gedraagt zich nog het meest volwassen van iedereen – dat zegt wat over het niveau aan deze eettafel.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.