Filmrecensie Dogman

In Dogman gedragen de personages zich als honden: trouw of door en door vals (vier sterren)

In Dogman belicht regisseur Matteo Garrone nog maar eens het irrationele beest in de mens.

Dogman Filmstill Foto Dogman Filmstill

Dogman (vier sterren)

Regie: Matteo Garrone

Met Marcello Fonte, Edoardo Pesce, Alida Baldari Calabria, Nunzia Schiano, Adamo Dionisi en Francesco Acquaroli.

102 min., in 32 zalen.

Dogman. Na alle Batmans, Spider-Mans en Iron Mans zou je zo geloven dat nu ook Matteo Garrone een superheldenfilm heeft afgeleverd. Maar een superheld kun je het sprieterige hoofdpersonage van Dogman moeilijk noemen.

Op een verweesde strandboulevard nabij Napels, een schilderachtig troosteloos decor dat om de hoek lijkt te liggen van Garrone’s maffia-meesterwerk Gomorra (2008), bestiert deze Marcello (debutant Marcello Fonte) een hondensalon. Tussen de trimbeurten door handelt hij ook nog stiekem in cocaïne, maar dat lijkt voor Marcello de normaalste zaak van de wereld – zolang zijn dochtertje Sofia (Alida Baldari Calabria) maar niet in de buurt is.

De naar superhelden klinkende titel, tevens de naam van Marcello’s salon, wijst voornamelijk op diens grootste kracht én zwakte. Marcello is extreem trouw, zelfs aan de hand die hem slaat. Marcello wordt geterroriseerd door kleerkast Simoncino (Edoardo Pesce), een onhandelbare rottweiler van een vent, die Marcello’s belangrijkste drugsklant is en hem steeds weer onvrijwillig bij zijn criminele klussen betrekt. Maar verraden zal Marcello hem nooit – niet eens wanneer hij zijn loyaliteit moet bekopen met een fikse gevangenisstraf en een besmeurde reputatie.

Filmstill uit Dogman. Foto Dogman Filmstill

Fascinerend, hoe Dogman in een handomdraai je sympathie voor Marcello wint, en die verstandhouding vervolgens al net zo laconiek doet kantelen door Marcello’s drijfveren impliciet te laten. Even vertederend als komisch is de scène waarin Marcello terugkeert naar de villa waar Simoncino zojuist heeft ingebroken, om de door hem in de diepvries gestopte chihuahua te reanimeren. Op zo’n moment bewijst non-professional Marcello Fonte, op het filmfestival van Cannes bekroond als beste mannelijke acteur, zich als een spitse, Zuid-Italiaanse nazaat van Buster Keaton. Met Marcello’s hardnekkige dienstbaarheid weet Fonte al net zo goed raad.

Maar hoezo geeft Marcello alles op voor Simoncino? Is Sofia, met wie hij de mooiste momenten van de film beleeft, hem niet méér waard? Makkelijk maakt Garrone het zijn publiek niet. In plaats van met antwoorden te komen, laat hij de camera dralen bij Fontes zwijgende, druilerige gezicht. 

Dogman Filmstill Foto Dogman Filmstill

Wellicht weet Marcello zelf ook nauwelijks waarom hij handelt zoals hij handelt. Het zou niet de eerste keer zijn dat Garrone het irrationele beest in de mens belicht. In L’imbalsamatore (2002) filmde hij de flirterige kennismaking tussen de hoofdpersonages vanuit een kooi in de dierentuin, zodat het leek alsof zij zich achter het gaas bevonden, net als alle andere dieren. In Dogman gedragen de mensen zich als honden. Honden die alles doen voor de liefde van hun baasje, en honden die zo agressief zijn dat ze beter kunnen worden afgemaakt. 

Dat driftmatige bepaalt de hele film. De bijzonder charmante openingsscène, waarin Marcello een pitbull te lijf gaat met zwabber en föhn, had niet verder verwijderd kunnen zijn van het extreem grimmige slotbeeld; en toch is het dezelfde wereld. Dogman volgt hondstrouw zijn eigen instinct.

Matteo Garrone keerde voor zijn film Dogman terug naar maffiabroeinest Napels

Regisseur Matteo Garrone (49) keerde voor zijn film Dogman terug naar het door misdaad verscheurde Napels, waar hij eerder maffia-epos Gomorra maakte. De hoofdrolspeler, Marcello Fonte, vond hij ter plekke. Een revelatie.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.