Recensie Underworld

In de spectaculair goede show van Underworld klinkt het nieuwe werk fris en sprankelend ★★★★★

Alles klopte aan de stem van Karl Hyde en de elektronica van Rick Smith. 

De band Underworld gaf zaterdag een concert in de Ziggo Dome Amsterdam. Beeld Marcel Krijgsman

Vijfentwintig jaar geleden was het Britse Underworld een van de eerste dance-acts die hun in de studio vervaardigde elektronische muziek op een geslaagde manier naar het podium wist te brengen. Toen was Underworld een trio. Tegenwoordig gaan Karl Hyde (62) en Rick Smith (60) weer als duo de wereld over, zoals ze veertig jaar geleden samen begonnen met muziek maken.

In de Amsterdamse Ziggo Dome vond zaterdag eigenlijk een dubbel jubileum plaats. De zaal was aangepast. De bovenste tribune bleef dicht, kaartbezitters konden dankzij trappen in de zaal kiezen tussen beneden dansen of plaatsnemen in de eerste ring.

Stilzitten bleek geen optie, ruimte om te dansen was er ook niet, daarvoor was het beneden veel te vol. Maar wat maakte het uit. De show die Karl Hyde (zang) en Rick Smith (elektronica) twee uur lang voorschotelden was zo adembenemend strak en opwindend dat je vanaf de eerste maten van Listen to Their No in voortdurende staat van euforie bleef. Een nieuw nummer van de net verschenen, zevendelige albumset Drift. Een jaar lang nam het duo wekelijks een nummer op, wat leidde tot een creatief hoogtepunt in het Underworld-oeuvre en met vijf gespeelde nummers zaterdag een behoorlijk aandeel in de spectaculair goede show had.

Wat dit concert los van de bijna verblindend mooie visuals en het subliem harde geluid zo bijzonder maakte, is dat er niet op werd nostalgie geteerd. Ja, de opwinding die Rez/Cowgirl en King of Snake veroorzaakten was net zo groot als een paar decennia geleden. Maar het is echt tijden geleden dat het duo ook met nieuw werk zo sterk wist te imponeren. Dat klonk fris en sprankelend en sloot moeiteloos aan bij Push Upstairs (1999) of het heerlijk doordenderende Dark & Long. De stem van Hyde, praatzingend, warm en nooit over de top zoals alleen hij dat kan. En dan de virtuositeit waarmee Smith de batterij elektronica bediende. Hij wist steeds net dat juiste pianolijntje eruit te lichten en waar nodig de beats bij te stellen. Alles werkte, alles klopte.

En natuurlijk voerde het al weer een kwarteeuw oude Born Slippy .NUXX het concert naar een climax. En natuurlijk brulden we met duizenden ‘lager, lager, lager’ mee. Maar we waren toch vooral verbijsterd over het nieuwe materiaal. Daar klonk geen seconde gedateerd of overbodig van. Dit duo gaat na veertig jaar nog een mooie toekomst tegemoet.

Underworld in de Ziggo Dome. Beeld Marcel Krijgsman

Underworld

Dance

★★★★★

23/11, Ziggo Dome, Amsterdam.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden