recensie Domino

In De Palma’s Domino worden clichés lukraak op een hoop geveegd ★☆☆☆☆

Domino, geregisseerd door Brian de Palma. Beeld Filmbeeld

Domino

★☆☆☆☆

Regie Brian De Palma

Met Nikolaj Coster-Waldau, Carice van Houten en Guy Pierce

89 minuten; in 7 zalen

Er is een scène in Domino die bij iedereen die film een warm hart toedraagt, keihard zou moeten binnenkomen en al helemaal bij de Nederlandse filmliefhebber. Het is het moment waarop een terrorist tijdens het fictieve ‘Netherlands Film Festival’ in Amsterdam het vuur opent op de rode loper.

De aanslag wordt getoond via twee telefoontjes, één gericht op de slachtoffers, één op de nerveuze aanslagpleegster. Het televisienieuws rept van vijftien doden en twintig gewonden. Een nachtmerrie verbeeld, en toch is het vooral gniffelen.

Hoe zoiets kan? Omdat het toondove Domino dan al zo’n drie kwartier een bespottelijke, vervormde versie van de werkelijkheid geeft, zonder er iets wezenlijks over te zeggen. Het is een wonderlijk amalgaam van grimmig kijkende Allahu Akbar-roepende terroristen, stervende agenten die ‘go get the fucker’ grommen, illegaal opererende CIA-lieden en Betekenisvolle Details die met een inzoom extra nadruk krijgen. Alsof iemand zonder enige sensitiviteit of intelligentie lukraak wat nieuwsberichten en filmclichés op een hoop heeft geveegd.

Die iemand zou dan Brian De Palma moeten zijn, de legendarische, soms naar pulp doorschietende regisseur van films als Scarface en Carrie, die al jaren kampt met een fikse carrièredip. Hij heeft de schuld in interviews afgeschoven op de Deense producenten van Domino (de Nederlandse Els Vandevorst werd er later bijgehaald als crisismanager), die volgens hem de draaiperiode tot een hel maakten en zijn terroristenthriller aan gort hebben gesneden. Dan nog valt het moeilijk voor te stellen dat er fatsoenlijk materiaal is gesneuveld: de film ziet er goedkoop uit, het script drijft op toevalligheden en de dialogen zijn een ongelooflijke handicap voor de cast, die we dus maar niet verantwoordelijk voor het veelal houterige acteerwerk zullen stellen.

In Domino, dat in veel landen rechtstreeks op dvd verscheen, zijn ze echt wel te ontwaren, de De Palma-thema’s als wraak en voyeurisme, de  gebruikelijke Hitchcock-knipogen en de campy toon, maar het is allemaal zo ongeïnspireerd dat het wezenloos wordt.

Terwijl diverse partijen in Europa op zoek gaan naar een IS-kopstuk, wordt Domino een nationale clichés-bingo. De finale is bij een stierenvechtersarena in Spanje. Mensen uit het Midden-Oosten ‘vergeten nooit’. Ach, en discussiëren twee agenten werkelijk naast een molen? Een van hen is Carice van Houten, die een raar romantisch subplot geloofwaardig moet maken. Als ook haar echtgenoot Guy Pearce opduikt, als CIA-man die zonder scrupules een kind bedreigt met een mes, hoop je vooral dat de Pearce’tjes er wat quality time in Europa aan hebben overgehouden. Dan heeft nog iemand iets aan Domino gehad.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden