Review

In de nonchalance schuilt de grootste kracht van Maggie's Plan

Maggie's Plan is een innemende, nonchalante relatiekomedie, die zich nadrukkelijk afspeelt in het nu, met echte, intelligente personages. Met fraaie dialoogzinnetjes toont regisseur Rebecca Miller haar romanachtergrond.

Beeld X

Ooit was Maggie een besluiteloos grootstedelijk bloemenjurkmeisje, dat het vrouwzijn zo lang mogelijk uitstelde. Nooit had ze een relatie die langer duurde dan zes maanden, verzucht ze in de eerste scène van Maggie's Plan tegen haar ex, tegenwoordig een goede vriend. 'Wij waren twee jaar samen', constateert de ex droogjes. Telt niet, vindt Maggie. Dat was op de universiteit, toen was alles anders.

Het is een kleine, speelse scène, met een eerste veelbelovende glimp van de stadia van liefdesrelaties (van liefdevol naar pragmatisch naar verstoord) waar de film gedurende anderhalf uur in zal duiken. Bovendien gebruikt Maggie het gesprekje om het plan waarmee ze het leven naar haar hand wil zetten, uit de doeken te doen: ze wil moeder worden, maar heeft geen zin in een man aan haar zijde en laat zich kunstmatig insemineren, met een bevriende 'augurkentrepreneur' als donor.

De verpersoonlijking van een vlindermeisje

Dat Maggie wordt gespeeld door Greta Gerwig, in haar filmrollen tot nu toe geregeld de verpersoonlijking van zo'n vlindermeisje waarvan ze nu afscheid neemt (perfect in Frances Ha), maakt de scène nog sterker. Dat die zaaddonor vanuit Brooklyn werkt aan zijn eigen augurkimperium kan overigens worden verward met ironische hipsterlol, maar regisseur-scenarist Rebecca Miller (The Ballad of Jack and Rose, The Private Lives of Pippa Lee) zet hem neer als een lieve, niet pretentieuze kerel - zoals uiteindelijk iedereen in Maggie's Plan meer is dan zijn of haar ogenschijnlijke eigenaardigheden.

Het verhaal komt op stoom wanneer Maggie valt voor een professor in de, welja, fictief-kritische antropologie (Ethan Hawke), getrouwd met zijn ijzige vakgenoot Georgette (Julianne Moore als Deense, geweldig beheerst op de grens van gek typetje). Extra spanningsboog: enkele tellen nadat Maggie haar zaaddonatie heeft ingebracht, meldt de professor zich bij haar appartement en gaan ze voor het eerst met elkaar naar bed. De vraag wie de verwekker van haar dochtertje is, lijkt Maggie in het vervolg van de film weinig te interesseren - zo ongedwongen zie je vermakelijke subplotjes zelden.

Noah Baumbach Woody Allen

In de Verenigde Staten werd Maggie's Plan veelvuldig vergeleken met de films van Noah Baumbach en Woody Allen, de standaardreferenties voor een tikje zelfingenomen maar bovenal lichtvoetig relatiedrama dat zich afspeelt in een intellectueel New Yorks milieu. Waarna Miller (dochter van schrijver Arthur Miller en echtgenote van acteur Daniel-Day Lewis) in interviews stelde dat ze zich vooral liet inspireren door screwballkomedies als The Philadelphia Story en His Girl Friday, vanwege de sterke vrouwenrollen en het moordende tempo. Met fraaie dialoogzinnetjes toont Miller haar romanachtergrond: 'I don't want to tiptoe around our disconnection anymore', laat ze Maggie op een gegeven moment zeggen.

De vergelijkingen snijden hout, maar waar Baumbachs personages doorgaans te zeer verstrikt zijn geraakt in hun eigen gedachten om volwassen te worden (kijk naar Greenberg, Frances Ha, While We're Young) en Allen bij voorkeur man-vrouwverhoudingen uit vervlogen tijden in ere herstelt, daar is Maggie's Plan een film die zich nadrukkelijk afspeelt in het nu, met echte, intelligente personages, wiens zorgen niet overmatig worden geproblematiseerd.

Maggie's Plan schetst de levens van moderne, ambitieuze mensen, met agendaplanning als grootste vijand van de romantische liefde, zonder opvallend generatieschetserig te zijn. In die nonchalance schuilt wellicht de grootste kracht van de film.

Maggie's Plan

Komedie. Regie. Rebecca Miller. Met Greta Gerwig, Ethan Hawke, Julianne Moore, Bill Hader, Travis Fimmel. 92 min., in 32 zalen.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden