Bericht uitBerlijn

In Berlijn wacht je algauw een maand op de klusjesman

Klusbedrijven in Duitsland halen hun neus op voor slecht betaalde onderhoudsklusjes in oude panden, zoals dat waar Sterre Lindhout woont.

‘Vier weken?’ Ik hoor mijn eigen stem nog overslaan aan de telefoon, vorig jaar februari. Ik belde met het klusbedrijf dat door onze huisbaas wordt ingehuurd voor onderhoudswerkzaamheden, nadat ik er onder de douche achter was gekomen dat we geen warm water hadden.

Op een grauwe Berlijnse winterochtend gaat er niets boven een dampende douche, waar je met rode vlekken en rimpelige vingers onder vandaan komt. Dat Warmduscher een synoniem is voor ‘watje’, neem ik graag voor lief.

Maar de volgende warme douche zou dus nog een maand duren. Gebrek aan capaciteit, zei de telefoniste. En, snibbig: ‘Probeert u het maar ergens anders, dan zult u merken dat de wachttijden minstens net zo lang zijn.’ Ze klonk alsof ze al veel soortgelijke gesprekken had gevoerd.

Duitsland kampt met een groot gebrek aan ambachtslieden: loodgieters, cv-monteurs, schilders, glaszetters, elektriciens of timmerlieden, er zijn er te weinig van. Volgens de Bild-Zeitung wachten sommige mensen negen maanden op een klusjesman. Dat is absurd lang, zelfs als je daar een stuk of drie maanden Bild-overdrijving van aftrekt.

In Berlijn is de schaarste het grootst, vanwege de bouwwoede die de stad al een paar jaar in z’n greep heeft. Dat is weer het gevolg van de bevolkingsgroei, en van de lage rentes waardoor bedrijven liever investeren dan sparen. 

Tegelijkertijd daalt in Duitsland de populariteit van beroepsopleidingen ten faveure van studies aan de universiteit of hogeschool, net als elders in Europa. Maar hier heeft deze ontwikkeling een extra tragiek, omdat de ambachten traditioneel zo hoog in het vaandel stonden. 

Nergens worden overalls met zo veel trots gedragen als hier. Zo’n overall heet in het Duits trouwens Blaumann, een prachtig woord dat je meteen ruim een eeuw terugvoert in de tijd, toen het middelgrote Pruisische stadje Berlijn binnen een paar decennia uitgroeide tot een metropool, met dank aan miljoenen handwerkslieden. Of vijftig jaar later, toen bouwvakkers en elektriciens zich, op z’n Duits gezegd, ‘dom en duizelig verdienden’ aan de wederopbouw van de kapotte stad.

Nu vinden veel vluchtelingen werk bij bouw- en klusbedrijven. En omdat Berlijn maar op een klein uur rijden van Polen ligt, springen ook Poolse firma’s in het gat. In de bouwput naast ons huis is de eenwoordige lingua franca kurwa, Pools voor ‘hoer’. Dat galmt zo lekker tegen de net opgetrokken betonwanden.

In zo’n klimaat is het begrijpelijk dat klusbedrijven de voorkeur hebben voor grote nieuwbouwprojecten en hun neus ophalen voor slecht betaalde onderhoudsklusjes in oude panden. Sommige bedrijven maken om die reden de prijzen voor kleine reparaties op hun websites zo hoog dat niemand ze vrijwillig inschakelt. Een ‘defensief aanbod’, heet dat.

Maar bij de firma die onze huisbaas inhuurt lijkt de telefoniste als afschrikmiddel te volstaan. Toen ik de bedrijfsnaam voor het schrijven van dit stuk intikte bij Google, vond ik een reeks klachten over haar ‘schaamteloosheid’.

Vorige week viel de verwarming in ons gebouw uit. Buren die de klusfirma hadden gebeld, kregen te horen dat ‘ze eerst zelf maar moesten proberen te ontluchten’. Helaas was het resultaat van die actie dat de verwarmingsbuizen geluid begonnen te produceren, een diep, hees gorgelen, alsof er in de kelder een potvis lag te neuriën.

Om het te laten stoppen, besloten we maandagochtend met zo veel mogelijk bewoners zo vaak mogelijk naar het noodnummer van het klusbedrijf te bellen. Het hielp. Nog diezelfde middag zweeg de potvis en hadden we het warm. We weten dus wat ons de volgende keer te doen staat. En we hopen op een zachte winter.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden