Media Verenigde Staten

In Amerikaanse kranten wordt veel geschreven over honden

De media in de Verenigde Staten hebben het opvallend vaak over honden, herinnert onze oud-correspondent aldaar, Arie Elshout, zich. En hij leest dat dat nog steeds zo is. 

Maggie. Beeld RV

Over honden wordt veel geschreven in Amerikaanse kranten, viel me op in mijn New Yorkse ­jaren. Topjournalisten spraken al hun observerende en analytische kwaliteiten aan om hun huisdier te duiden. Houdt mijn hond echt van me of is hij alleen maar aanhankelijk omdat ik hem zijn dagelijkse bak met voer geef, vroeg een intellectueel van The New Yorker zich af. Een paar duizend woorden verder kwam hij opgelucht tot de slotsom dat het ware liefde was.

Ik leerde anders naar onze eigen hond te kijken. Maggie kwam uit een asiel in SoHo. Ze was al een paar keer weggedaan en leed aan verlatingsangst, werd gezegd. Allemaal projectie van een menselijke emotie op een dier, smaalde ik. ­Helemaal niet, zei mijn vrouw. Dat ze gelijk had, merkte ik nadat we Maggie twee weken hadden gestald in een kennel in een bos in upstate New York. Ook de hond van Robert De Niro logeerde er, maar luxe-oord of niet, Maggie weigerde daarna te eten en er kwam geen enkel geluid meer uit haar. Alleen met een bloedonderzoek, echo, pillen en een dierenartsrekening van 1.000 dollar kregen we haar na een maand weer aan de praat. Nooit meer gingen mijn vrouw en ik samen naar Nederland.

De band tussen mens en hond

In de aprilnummers van gerenommeerde Amerikaanse bladen staat weer veel hond. The New York Review of Books schrijft dat de band tussen mens en hond heel oud is. In een Franse grot zijn sporen gevonden van een kind dat daar zo’n 26.000 jaar geleden samen met een hond liep. Ver voor koeien, varkens, geiten en schapen werd de hond tot huisdier gemaakt. Hij ontstond uit de wolf door domesticatie.

Meestal denken we daarbij aan een eenzijdig proces: de mens die de wolf aan zich onderwerpt. Maar volgens de onderzoekers Raymond Pierotti en Brandy Fogg was het tweerichtingsverkeer. De vroege mensen leerden ook van wolven op sociaal gebied. ‘Lupificatie van het menselijk gedrag’, noemen zij het. Er zit niet alleen veel mens in de hond maar ook veel wolf/hond in de mens. Een neurowetenschapper komt tot slot op grond van onderzoek naar hersenactiviteit tot de conclusie dat honden vreugde en pijn net zo beleven als wij.

The Atlantic. Beeld nvt

Dat sluit aan bij wat The Atlantic schrijft over persoonlijkheidstesten bij dieren. Een dominant, impulsief, roekeloos, bang karakter – zij hebben dat ook. En net als bij mensen zijn nerveuze dieren weinig gelukkige dieren. Persoonlijkheidstesten gaan nu gebruikt worden door datingssites voor honden. Wie op zoek is naar een hond moet vragenlijsten invullen over zijn leefstijl en wensen. Vervolgens wordt een hond gezocht met een persoonlijkheid die bij jou past. Zo ver zijn we gekomen na 30.000 jaar, denk je na lezing van het artikel met de mooie dubbelzinnige kop: ‘Wat voor soort hond ben je?’

Ondertussen merk ik elke nacht hoe diep de mechanismen van de hondensamenleving zijn door­gedrongen in ons huishouden. Maggie schurkt op bed dicht tegen mijn vrouw aan en heeft mij naar de uiterste rand gedrukt. Ik ben verbannen naar de onderste plek in onze driepersoonsroedel. Zachtjes grommend schik ik mij in deze omgekeerde domesticatie.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.