Ill

Het best werken de trio-nummers waarin met beat-structuren wordt geëxperimenteerd

Gijsbert Kamer

Hiphopmuzikanten willen zich nog wel eens schatplichtig tonen aan jazz, maar hoe zit dat andersom? Badbadnotgood, drie jongens uit Toronto lijken minstens zo goed thuis in (indie)pop, hiphop en dubstep als in jazz. Ze coverden onder meer Joy Division, My Bloody Valentine, Odd Future en, heel fraai op North Sea Jazz vorig jaar, het hippe TNGHT.

Op hun derde album spelen toetsenist Matthew Tavares, bassist Chester Hansen en drummer Alex Sowinski louter eigen werk. Maar je hoort bijvoorbeeld in het spannende Can't Leave The Night duidelijk echo's uit het werk van DJ Shadow. Mooi hoe Hansen met zijn bas soms een eigen melodielijn uitzet en hoe de keyboards van Tavares ritmisch ondersteunend werk verrichten. Om nog meer variatie in het klankbeeld aan te brengen, roept het drietal opnieuw de hulp in van saxofonist Leland Whitty. Niet echt nodig: het best werken de trio-nummers waarin met beat-structuren wordt geëxperimenteerd, het werk van hiphop-producers als Madlib en J Dilla indachtig.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden