op mijn plekEnzo Pérès-Labourdette

Illustrator Enzo Pérès-Labourdette: ‘In Frankrijk kleed je je mooi als je naar een etentje bij iemand thuis gaat’

Beeld Jordi Huisman

Iemand met smaak, gefotografeerd in een zelfgekozen fraaie ruimte: dat is het idee achter deze rubriek. Deze week: illustrator Enzo Pérès-Labourdette.

Wat zien we hier?

Enzo: ‘We staan onder een viaduct van de A10 bij de Wiltzanghlaan in Amsterdam. Het kunstwerk Under Heaven 02 is van Leonard van Munster. Het staat achter een massief hekwerk, als een soort onbereikbaar paradijs. Je kunt er niet in, alleen de kunstenaar heeft de sleutel. Het heeft een stromende waterval en een grote rotspartij met een stralend blauwe poel. Als illustrator probeer ik ook met bescheiden middelen een nieuwe wereld scheppen. Ik houd van contrasten, zowel in kleding als interieur. Daarom spreekt dit kunstwerk me ook zo aan.’

Beeld Jordi Huisman

Wat heb je aan? 

‘Mijn blouse is van het Scandinavische merk Libertine-Libertine, de bloemensokken zijn van Bonne Maison France en de broek is van club Monaco. Ik draag veel felle kleuren. Ooit las ik dat Queen Elizabeth altijd opvallende kleuren draagt in het openbaar, zodat ze makkelijk te herkennen is. Als het voor haar werkt, waarom niet voor mij.

Beeld Jordi Huisman

Waar koop je je kleding?

‘Ik hou van kleding van goede kwaliteit die ethisch geproduceerd is. Dat is meestal designerkleding. Ik spaar geld voor kleding en maak het hele jaar door een lijst van alle items die ik mooi vind. Twee keer per jaar is er uitverkoop, dan koop ik wat er nog in mijn maat is.’

Beeld Jordi Huisman

Hoe ontwikkelde je je stijl? 

‘Op de middelbare school in Maarssen werd ik buitengesloten en gepest, omdat ik homo en anders was. Ik probeerde me tevergeefs te conformeren. Al snel vond ik het stom dat iedereen elkaar kopieerde en probeerde verschillende subculturen uit. Ik houd van kinds af aan al van een afgewerkte look. Zo had ik in mijn gothicperiode álles in die stijl: zwarte nagellak, eyeliner, piercings. Ik spaarde heel lang tot ik 150 euro had voor skinny jeans bedekt met studs. Ik kon er niet normaal mee zitten, maar moest en zou hem dragen.

‘Als tiener had ik zoals veel andere mannen het idee dat ik de homo moest zijn zoals in films uit begin jaren 2000: de gay best friend van de hoofdrolspeler, een clowneske rol. Ik dacht dat mensen me makkelijker zouden accepteren als ik aan dat stereotype voldeed. Daar kwam veel glitter bij kijken. Pas toen ik ging studeren en vrij was van de druk van de middelbare school ontdekte ik mijn echte smaak, die is een stuk rustiger. Overigens nog steeds kleurrijk.’

Je bent in Frankrijk geboren en verhuisde op je 7de naar Nederland, wat voor invloed had dat op je stijl? 

‘Fransen zien er vaak goed uit. Misschien heeft dat met een vorm van beleefdheid te maken. In Frankrijk kleed je je mooi als je naar een etentje bij iemand thuis gaat. Door je goed te kleden, laat jij zien dat jullie beiden moeite hebben gedaan om er een fijne avond van te maken.’

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden