'Ik zou mijn geld nu inzetten op Sieranevada van Puiu'

Het belangrijkste filmfestival ter wereld, Cannes, is volop bezig. 21 films dingen naar de hoofdprijs, de Gouden Palm. Ook Paul Verhoeven maakt kans op de prestigieuze filmprijs. Volkskrant-verslaggevers Bor Beekman en Berend Jan Bockting zijn ter plekke en geven regelmatig de laatste stand van zaken door. Vandaag met Bor Beekman.

Marion Cotillard in de nieuwe Xavier Dolan Beeld Screenshot

We gaan richting de grande finale. Toni Erdmann van Maren Ade zingt rond als favoriet, gaat die film ook winnen?

'Die film is goed gevallen, zeker. Maar je moet niet vergeten dat Cannes geen publieksfestival is. Heel anders dus dan bijvoorbeeld Berlijn, Venetië of Rotterdam. Je kunt geen kaartjes kopen voor het festival hier.

'Dus de film is goed ontvangen door de mensen uit de industrie, journalisten, bekende mensene en andere genodigden. Maar dat is niet echt een graadmeter. Wel altijd een goede graadmeter: als andere regisseurs het over een bepaalde film hebben. In dit geval dus ook zeker over Toni Erdmann.'

Gedoodverfde favoriet dus.

'Ja, dat dus ook weer niet. Je hebt van die jaren dat er films tussen zitten die er zo duidelijk uitspringen dat het geen twijfel lijdt. Neem Son of Saul vorig jaar, daar was helemaal niks op af te dingen. Die film won de Grand Prix. Ik denk dat de jury Toni Erdmann ook niet de Gouden Palm, maar een andere prijs gaat toekennen. Voor beste regie, of beste actrice.

'Als ik mijn geld in zou moeten zetten, zou ik dat doen op Sieranevada van de Roemeense regisseur Cristi Puiu. Het speelt zich af in een groot huis waarin een grote familie bij elkaar is gekomen om de pater familias te herdenken, die anderhalve maand eerder is overleden.

'Allerlei Roemeense rituelen komen aan bod. Zo moet de oudste zoon uit de familie het pak van de vader passen. De orthodoxe kerk komt ook nog langs. En natuurlijk worden allerlei langslepende familievetes uitgevochten.'

Toni Erdmann Beeld Still

Wat maakt deze film zo bijzonder?

'Alleen al de vorm is bijzonder. Zo'n negentig procent van de film speelt zich af in dat huis. Puiu posteert de camera constant midden in dat huis, zo nu en dan gaat hij ergens een kamertje binnen. Sommige familieleden leer je goed kennen, andere karakters blijven op de oppervlakte.

'Je voelt je als kijker bijna een soort aangetrouwd familielid dat toevallig ook in dat huis terecht is gekomen.'

Draait er nog een dark horse?

'Ma 'Rosa, van de Filipijnse regisseur Brillante Mendoza, een graag geziene gast op filmfestivals. Alleen de VVV van de Filipijnen zal niet blij zijn met zijn werk.

'Een van zijn vorige films, Kinatay, ging over een extreem gewelddadige politie-eenheid. Daar won hij de regieprijs mee. Ma' Rosa gaat over een gezinnetje met een winkeltje in Manilla. Daar wordt ook drugs verhandeld, ieder gezinslid doet mee. Als de familie worden verlinkt, wordt het gezin voor het blok gezet: of er zelf voor op draaien of anderen verraden.'

Klinkt niet heel bijzonder.

'Alles wat Mendoza maakt is alleen al in stijl bijzonder. Hij werkt altijd met een klein budget, werkt veel met amateuracteurs. En geluid speelt een hoofdrol in de films van Mendoza. Het is nooit stil. Alles krioelt, alles beweegt.

'En het eten! Mensen eten op de raarste momenten. Ma' Rosa is zo'n film die een indruk achterlaat. Een film die bij blijft, terwijl andere films, ook goede, die je ziet op zo'n festival, ook snel weg kunnen zakken.'

Je was niet zo te spreken over Marion Cotillard in de nieuwe Xavier Dolan, las ik op Twitter

'Ik heb Marion Cotillard nog nooit zo slecht gezien, denk ik. Die hele film, Juste la fin du monde, was een enorme tegenvaller. Het lijkt wel alsof steracteurs als Cotillard en Vincent Cassel een soort acteerwedstrijd houden tijdens een repetitie. Je ziet helemaal geen personages meer, alleen de acteurs.

'En dat neem ik de acteurs niet kwalijk, dit is volgens mij hoe Dolan het bedoeld heeft. Hij laat ze helemaal losgaan, hun spel uitvergroten, dramatiseren.

'Dat barokke, exorbitante dat Dolan vorig jaar koppelde aan de rauw-realistische emoties van de hoofdpersonages in Mommy was geweldig. Alles kwam tot zijn recht. Dit lijkt meer op een tussenfilm.'

Jammer.

'Ja, ben benieuwd wat hij er zelf over te zeggen heeft.'

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 de Persgroep Nederland B.V. - alle rechten voorbehouden