'Ik zou Madonna willen geruststellen'

De docu Truth or Dare uit 1991 maakte van Madonna's dansers boegbeelden van homo-emancipatie en seksuele zelfexpressie. Tegen wil en dank, blijkt nu.

Van links naar rechts: Luis Camacho, Oliver Crumes, Jose Gutierez, Carlton Wilborn, Kevin Stea, Salim Gauwloos. Beeld Robin de Puy

Vanavond beleeft de documentaire Strike A Pose zijn Nederlandse première in filmtheaters. De documentaire komt 25 jaar na Truth Or Dare (ook bekend als In Bed with Madonna), het iconische filmdocument uit 1991 van Alek Keshishian over Madonna's Blond Ambition wereldtournee, de backstage-gebeurtenissen inbegrepen. In Strike A Pose, van de Nederlandse documentairemakers Ester Gould en Reijer Zwaan, blikken de zes prominentste dansers van toen terug op hun turbulente levensloop sinds die legendarische tournee in 1990: rechtszaken tegen Madonna, hiv-besmettingen, verslavingen en het tragische overlijden van de zevende danser, Gabriel Trupin, in 1995, aan de gevolgen van aids. Wij spraken dansers Salim Gauwloos, Kevin Stea, Jose Gutierez Xtravaganza, Luis Camacho, Carlton Wilborn en Oliver Crumes over broederschap en herinneringen.

Wat was jouw rol binnen de groep?

Salim: 'Ik was het groentje. Toen ik als danser aan Madonna's project begon, was ik net van België naar New York verhuisd. Alles was nieuw voor me: de taal, de gayclubs in het Amerikaanse nachtleven. Ik moest zelfs nog uit de kast komen.'

Kevin: 'Ik geloof dat ik wel een leidersrol had als choreograaf. Ook buiten de danstrainingen was ik geneigd iedereen aan te sturen. Er werd alleen niet altijd naar me geluisterd - nog steeds niet trouwens. Dat zorgde regelmatig voor spanningen binnen de groep. Soms voelde ik me daardoor een buitenstaander. Bovendien was ik de enige die geen moeilijke achtergrond had. Ik las en observeerde liever dan dat ik meedeed aan die uitbundigheid.'

José: 'Ik stond vooral bekend om mijn grote mond. Ik was een uitgesproken man en daagde graag uit. Stiekem geloof ik dat ik Madonna's favoriet was.'

Luis: 'José en ik vervulden vaak de rol van good cop/bad cop. Ik was de good cop. Niet dat José zo 'bad' was, maar hij was een heel aanwezige persoonlijkheid. Ik was meer van het bemiddelen en grapjes maken om de vrede te bewaren.'

Carlton: 'We hebben het daar nooit zo over gehad, maar als oudste en meest ervaren danser vermoed ik dat ik de leider van degroep was. 'Big brother' was mijn bijnaam.'

Oliver: 'Als enige heteroseksuele man in het gezelschap was ik aanvankelijk het terughoudendst. Ik moest erg wennen aan de groep. Ik ben opgegroeid in een achterstandswijk waar homofobie sterk aanwezig was. Toen ik tijdens een fotosessie voor de tour twee mannen met elkaar zag zoenen, wist ik van ongemak niet waar ik moest kijken. Achteraf ben ik blij dat ik getuige was van die zoen en dat ik de andere mannen beter heb leren kennen. Als zij mijn pad niet haden gekruisd, was ik nu nog steeds homofoob.'

Madonna. Beeld afp

Wat zou je Madonna willen zeggen of vragen als je haar nog eenmaal kon ontmoeten?

Salim: 'Ik zou haar vragen of ze gelukkig is. Toen ik met Madonna werkte, wilde ik, net als de rest, een beroemdheid worden. Achteraf vraag ik me af of je die roem moet willen nastreven. Kijk maar naar het leven die celebrities leiden: overal camera's, opdringerige fans, gemene artikelen. Ugh. De ene dag houdt iedereen van je, de andere dag word je gehaat. Ik kan me niet voorstellen dat je onder die omstandigheden gelukkig kunt zijn.'

Kevin: 'Ik ben een van de drie dansers die Madonna voor de rechter heeft gesleept. Gabriel wilde niet dat de nu beroemde scène waarin hij zoende met Salim, werd gebruikt in de documentaire. Daar had hij een goede reden voor, want hij was nog niet uit de kast gekomen voor zijn omgeving. Madonna weigerde, maar ik vond dat ik het aan Gabriel verplicht was hem te steunen. Nu zou ik tegen haar willen zeggen: sorry dat het is gegaan zoals het is gegaan. Niet voor wat ik heb gedaan, maar voor hóé het is gegaan. Ik had destijds misschien duidelijker mijn ongenoegen kenbaar moeten maken. En ik zou zeggen dat het me spijt als ik haar heb gekwetst.'

José: 'Ik zou sarcastisch zeggen: zeg, en waar heb jij al die tijd uitgehangen? Ze is wel vertrouwd met mijn grote mond, ze zou niet anders verwachten. Maar ik zou zeker niet over de nare herinneringen beginnen, zoals de rechtszaak die na de tour tegen haar werd aangespannen. Inmiddels zijn we allemaal ouder en wijzer, hopelijk heeft iedereen er iets van geleerd.'

Luis: 'Ik zou Madonna willen geruststellen, zeggen dat met mij uiteindelijk alles goed is gekomen. En dat ik haar nog steeds erg hoog acht en nog veel liefde voor haar koester.'

Carlton: 'Dank je wel, zou ik als eerst zeggen. En benadrukken dat ik altijd van haar heb gehouden en dat ik haar nog steeds hoog heb zitten. Maar ik zou haar ook vragen waarom ze niets meer van zich heeft laten horen toen ons project om samen een film te maken, begon te lopen. Het script was al geschreven, haar management was enthousiast, ik werd uitgenodigd door een productiemaatschappij - en vervolgens vernam ik niets meer van haar. Pas na drie weken kreeg ik bericht, via een assistent van Madonna's management. Het antwoord was: geef het op, je film zal nooit gemaakt worden. Ik kreeg geen toelichting, niks. Dat zou ik graag voor eens en altijd opgehelderd zien.'

Oliver: 'Ik ben ontzettend blij voor je dat je nu de kinderen hebt waar je altijd zo naar verlangde. Dat zou ik haar willen zeggen. En dat ze er nog steeds ontzettend goed uitziet.'

Wie bewonderde je het meest?

Salim: 'José. Ik vond hem extreem getalenteerd, onbevreesd, sterk en een persoon met een gouden hart. Dat laatste is soms moeilijk te geloven als je de documentaire ziet, want hij kan nogal overweldigend zijn. Toch is hij echt een van de meest liefdevolle mensen die ik ken.'

Kevin: 'Gabriel (Trupin, overleden in 1995, red.). Professioneel gezien was ik al onder de indruk van hem: goede interpretatie van de choreografie, mooie bewegingen, geconcentreerd. Hij was een ongecompliceerde jongen en straalde een zekere vredigheid uit die me kalmeerde als ik gespannen was. Nu Gabriel er niet meer is, bewonder ik Carlton het meest. Hij kan, meer dan wie dan ook, evenwichtig terugkijken op de donkere perioden in zijn leven en daar wijze lessen uit trekken.'

José: 'Salim. We hadden direct een klik. Ik vond hem warm, grappig en energiek. En laten we eerlijk zijn: hij is ontzettend knap. Salim was net uit België geëmigreerd en droeg alleen witte shirts en spijkerbroeken. Hij had totaal geen gevoel voor mode. Ik heb hem toen geholpen een betere en hippe kledingstijl te vinden. Heerlijk was dat. Na de tour verloren we elkaar uit het oog. Pas toen we weer bij elkaar kwamen voor deze documentaire, kwam ik te weten dat hij al tijdens de tour hiv-positief was . Als ik dat eerder had geweten, had ik er voor hem kunnen zijn. Soms voel ik me nog over het verwateren van dat contact.'

Schikking

In 1991 spanden Madonna's dansers Kevin Stea, Oliver Crumes en Gabriel Trupin een rechtszaak tegen haar aan. De documentaire zou, volgens de aanklacht, inbreuk hebben gemaakt op hun privacy. Gabriel Trupin wilde een scène waarin hij collega-danser Salim Gouwloos zoent, uit de documentaire laten schrappen: hij was nog niet uit de kast gekomen. Maar Madonna weigerde. Bovendien eiste het drietal een deel van de documentaire-opbrengst. Uiteindelijk werd de zaak geschikt.

Luis: 'Gabriel. Hij was zo onschuldig en lief. Gabriel was een rustige persoonlijkheid, en die kwam je zelden tegen in de gayscene van New York. Destijds hoorden we allemaal bij vriendenclubjes van eigenzinnige en trotse mensen die luid van zich lieten horen. Vergeleken met de anderen waren Kevin en Oliver ook wat bedeesd, maar Gabriel viel nog meer op door zijn zachtaardigheid.'

Carlton: 'Kevin. Ik vond hem evenwichtig, professioneel en consistent. In onze drukke, aanwezige groep was zijn empathie een verademing. Hij liet zich nooit meeslepen of uit het veld slaan door gespannen mensen of crisissituaties. Dat waardeer ik nog steeds in hem.'

Oliver: 'José. Zijn zelfverzekerde houding inspireerde me. Confrontaties ging hij niet uit de weg. Ook ik heb dat geregeld ervaren tijdens de danstrainingen. Hij heeft me soms tot het uiterste gedreven, maar het kwam uit een goed hart en ik werd er professioneel alleen maar beter van.'

Kaskraker

Truth Or Dare is een documentaire uit 1991 over de Blond Ambition Tour van Madonna. Met een opbrengst van 29 miljoen dollar werd Thruth Or Dare een wereldwijde kaskraker en de best bezochte documentaire ooit. Vanwege de controversiële fragmenten, zoals twee zoenende mannen en een masturbatie-act op het podium, groeide de documentaire uit tot een icoon van seksuele vrijheid. Madonna werd in hetzelfde jaar genomineerd voor een Razzie-award als 'slechtste actrice van het jaar'. Die won ze uiteindelijk niet.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 de Persgroep Nederland B.V. - alle rechten voorbehouden