'Ik wil mensen de lol van wetenschap laten zien'

Djamila, een van de populairste vloggers van Nederland, opende woensdag het 'academisch jaar' van de Museum Jeugd Universiteit in Teylers Museum Haarlem.

Vlogger Djamila.Beeld Linda Stulic

Hoe leuk kan koolstofdioxide zijn? Héél leuk, vindt vlogger Djamila, die er zeker vijf 'wooohoohoo's', twee 'zó gaafs' en een paar 'yeeeiii's' bij roept als ze laat zien hoe je met het koudijs dat smelt tot gas, een hamer, een kom, wat bellenblaas en warm water zelf thuis een grote witte rookbubbel kunt maken, die uit elkaar spat zodat de rook zich spectaculair verspreidt. Woooaaahhh! Superleuk, vinden ook de kijkers die 1.480.000 keer deze video zagen, waarin Djamila '5 toffe scienceproefjes' thuis uitprobeert.

(Tekst gaat verder onder video).

Djamila (24), bekender als MeisjeDjamila, heeft haar eigen YouTube-kanaal waarin ze dingen onderzoekt en uitprobeert. Haar thuis is Texas, waar de geboren Utrechtse sinds zes jaar woont, maar nu is ze even in Nederland om in Teylers Museum in Haarlem het 'academisch jaar' van de Museum Jeugd Universiteit te openen, een stichting die buitenschoolse kindercolleges in zestig musea organiseert met thema's uiteenlopend van 'Hoe word je een Samoerai?', 'Kun je proeven met je ogen en je neus?' tot 'Wat voor onderbroek droeg een baron?' De honderd kinderen in de zaal krijgen straks een college over het woordje 'hè?' - en waarom het dus héél normaal is om dat te zeggen - maar nu staan de monden even open en de smartphones aan voor hun idool. Een enkel meisje gilt, een enkele ouder heeft een blik van halve verwondering, halve gelatenheid - op deze planeet werkt alles anders. Televisie bestaat niet meer, kijkers hebben contact met makers, kennis is cool en vooral toegankelijk.

En daar past Djamila het best bij. Ze is de enige vrouwelijke vlogger in Nederland die zich op het onderzoekende pad begeeft, van snoepjes proeven (uit de jaren tachtig bijvoorbeeld) tot neppoep maken en wat kun je allemaal met een elastiek doen, en wetenschappelijke proefjes dus.

Met een half miljoen volgers behoort ze tot de populairste vloggers van het land. Ter vergelijking: Anna Nooshin van het bekende blog NSMBL heeft er 78 duizend, Monica Geuze 240 duizend, Enzo Knol 1,3 miljoen. Djamila onderscheidt zich door een ongeremd, volkomen ironievrij enthousiasme. Elke video is een stortbad aan verbaasde kreten, een beetje zoals de mannen van Jackass, maar dan vrouwelijk, gemengd met onder-onsblikken in de camera. Ze heeft een tekenfilmachtig talent voor gezichtsuitdrukkingen, wat haar samen met haar smalle lichaam en grote donkere ogen tot een soort real life mangameisje maakt.

Zo ontspannen als ze overkomt, zo doordacht is haar concept. We spreken elkaar in de eeuwenoude bibliotheek van het museum. 'Een achternaam bijvoorbeeld, krijg ik niet. Met een achternaam kun je veel en ik wil dat mijn familie een prettig leven heeft', zegt ze. Chagrijnig is ze heus weleens, maar ze heeft weinig zin daar wat van te laten zien op haar kanaal. 'Het is geen reality kanaal. Ik ben niet zo'n dramaqueen, dus ik heb geen behoefte dat soort gevoelens te delen. Ik heb graag contact met kijkers, maar ik hou wel van privacy.' Haar verdienmodel zit in advertenties, die aan het aantal 'views' hangen. Ze accepteert geen producten van bedrijven, want ze wil de vrijheid hebben dingen af te kraken, en ze laat zich 'in misschien één procent van de video's sponsoren'. Naar NEMO ging ze onlangs zelf; het museum zal blij zijn met de 400 duizend keer dat de video werd bekeken.

Djamila vlogt sinds 2008, maar kreeg drie jaar geleden, toen in de VS de Rainbow Loom-rage (armbanden maken van kleine gekleurde elastiekjes) begon, haar publiek te pakken. Ze maakte loom-video's voordat de elastiekjes in Nederland verkrijgbaar waren. Binnen een half jaar had ze er 100 duizend kijkers bij. Dat publiek wilde ze vasthouden, en steeds meer uitdagen.

(Tekst gaat verder onder video).

Hè?

De als onbeleefd beschouwde uitroep 'Hè?' is eigenlijk hartstikke handig, legde taalkundige en Ig Nobelprijs winnaar Mark Dingemanse woensdag in Teylers Museum uit. 'Hè' is namelijk de talige versie van een bijl of een hamer, kortom: een instrument, maar dan in taal. Want wat gebeurt er als je hè zegt? Dan herhaalt de ander wat hij net gezegd heeft. 'Hè' is een 'gespreksreparateur'. Het komt in heel veel talen voor, van Ghana tot IJsland en China. Bekijk hier de video.

'Toen ik op school zat werd er niet veel met wetenschap gedaan. Juist voor jonge kinderen is het leuk om dit soort dingen te doen en dan te bedenken wat er precies gebeurt. Als je over extreme dingen vragen gaat stellen, ga je vanzelf ook over andere dingen vragen stellen. Ik wil de lol van wetenschap laten zien.'

Een toekomstplan ligt ook al klaar. 'Ik zit erop te wachten dat YouTube livestreamen mogelijk gaat maken. Ik besteed 8 à 10 uur aan een video en dan is drie video's per week veel werk. Nu heb ik een Fan Friday-video waarin ik werk van fans laat zien en ze bedank, maar het zou sneller en leuker zijn als ik directe interactie met kijkers heb.' Ook de proefjes kunnen structureler: 'Daar heb ik wel ideeën over. Maar het uitvoeren moet wel mogelijk zijn en veilig; de bedoeling is dat kinderen het zelf thuis ook kunnen doen.'

Vlogger Djamila: `Ik wil de lol van wetenschap laten zien.'Beeld Linda Stulic
Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden