Het beste... Dumpverhaal

Ik werd opzij gezet voor een breiende muts

Jaren zestig. Hij: woeste kunstenaar met ruige baard, felblauwe ogen, strakke witte broek en in het bezit van een glanzende oldtimer Citroën. Ik: Indiase spiegeltjesjurken, zwart gekoolde ogen en blonde haren als een gordijn om mijn gezicht.

Als we door de stad reden, ik hautain met mijn arm uit het portier leunend, hij nonchalant met één hand aan het stuur, waren we onaantastbaar en lachten we het klootjesvolk keihard uit. We aten midden in de nacht slagroomtaart en rookten dikke joints in zijn atelier tot we de zon zagen opkomen. Daarna kwastte hij verder aan immense abstracten terwijl ik over zijn schouder toekeek, wang tegen wang. Onze liefde had een hoog Turks Fruit-gehalte. Ik was een paar dagen weg geweest en belde met bonzend hart bij hem aan. Hij deed open in zijn onderbroek. Niets-vermoedend liep ik naar binnen. Op zijn bed zat een halfbloot meisje. Met een blauw breiwerk. Ze keek verbaasd naar hem op: ‘Wie is dat?’ Hij keek ongemakkelijk, maar zei niks.

Ik stoof de deur uit en weende op de fiets bittere tranen. Opzij gezet voor, godbetert, een breiende muts.

Trees Roose
Haren

Wie overtreft dit dumpverhaal? didu@volkskrant.nl

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.