Tv-recensieHaroon Ali

Ik was vergeten hoe erg ik mijn lesbische vriendinnen uit ‘The L Word’ had gemist

The L Word was zoveel meer dan een dramaserie over een groep lesbische vriendinnen in Los Angeles. Van 2004 tot 2009 was het een thuishonk voor vrouwen die op vrouwen vallen, zoals Queer as folk dat was voor mannen die op mannen vallen. Beide series waren een soort gaybar op tv; niet bedoeld voor de massa, maar een veilige haven voor andersgeaarden, waar ruimdenkender werd gedacht over liefde, seks, vriendschap en familie. The L Word gaf mij als homoman een spannend inkijkje in het leven van mijn ‘sisters’. Wat vinden lesbische vrouwen sexy (van butch tot femme), wat zijn de mores in hun scene?

Maar de gaybars verdwijnen een voor een, net zoals deze series jaren geleden stopten. Door de opkomst van datingapps is het makkelijker dan ooit om gelijkgestemden te vinden, online dan. Er wordt gezegd dat er minder behoefte is aan exclusieve gaybars, omdat homo’s en lesbiennes tegenwoordig op alle feestjes zichzelf kunnen zijn. Ook op tv zie je meer lhbti-personages in mainstreamprogramma’s.

Daarom is het opvallend dat een aantal lhbti-series nieuw leven wordt ingeblazen. Dat er twee nieuwe seizoenen van Will & Grace werden gemaakt, kan ik nog begrijpen. De succesvolle sitcom is de gay best friend van de heterokijker: flamboyant, frivool en seksloos. Maar zitten we te wachten op een revival van de Britse Queer as folk, de obscure voorloper van de betere en succesvollere Amerikaanse reeks? Ik kan me de personages niet eens herinneren.

Van links: Jennifer Beals (Bette), Katherine Moennig (Shane) en Leisha Hailey (Alice), in The L World: Generation Q.Beeld Showtime

Ik had ook mijn twijfels bij The L Word: Generation Q, nu te zien op Videoland. De nieuwe reeks volgt namelijk slechts drie van de oorspronkelijke hoofdpersonen, maar dan tien jaar later. Vrouwenverslindster Shane wilde graag settelen, maar blijkt dat toch niet te kunnen. De neurotische journalist Alice heeft inmiddels een ‘vrolijke lesbische’ talkshow à la Ellen en worstelt met haar verantwoordelijkheden als bonusmoeder. Powervrouw Bette wil de eerste vrouwelijke, lesbische burgemeester van LA worden, maar moet zich daarvoor wat kwetsbaarder opstellen.

Gelukkig hebben de Grote Drie genoeg charisma om de serie te dragen. Sterker: ze blazen alle jonkies omver, die ook charmant zijn, maar nog geen band hebben opgebouwd met de kijkers. Ik mis alleen de gekte van Jenny, de excentrieke diva die in het zesde seizoen om het leven kwam. Het mysterie rond haar dood werd nooit opgelost.

The L Word: Generation Q is wel geüpdatet met eigentijdse, feministische humor, over het ‘mansplainen van vagina’s’, ‘therapeutenpraat’ in lesbische relaties en de opvliegers van Bette. Er zit weer een flinke dosis seks in, maar er worden ook zwaardere thema’s getackeld, zoals racisme, religie en daten met een transman.

Het is treffend dat Shane in de derde aflevering een vervallen vrouwencafé overneemt, om dat in ere te herstellen. Lhbti’ers vinden steeds beter hun plek in de mainstream, maar er zal altijd een behoefte zijn aan een veilige haven, in het uitgaansleven én op tv.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden