'Ik was echt een asshole, toch?'

Met zijn band The Miseries heeft Tim Knol het roer omgegooid. Al garagerockend trok hij door de Verenigde Staten. Ook is er een nieuw album. Vanwaar die verandering?

Gijsbert Kamer
Tim Knol (midden) met links Melle Boersma op het festivalterrein van South By Southwest in Austin. Beeld Nick Helderman
Tim Knol (midden) met links Melle Boersma op het festivalterrein van South By Southwest in Austin.Beeld Nick Helderman

Zondagavond om een uur of 8 in Pianos, een kroeg in de New Yorkse Lower East Side. Een uitsmijter houdt toezicht bij de deur, het is lekker druk in het café. Hipsters eten een salade en drinken een Belgisch biertje. Even doorlopen naar een zaaltje achterin, waar zoals elke avond voor 8 dollar drie bandjes zullen optreden. Daar is het stil. Tussen het handjevol bezoekers herkennen we Tim Knol (25). Hij zal als eerste het podium betreden, niet als Tim Knol maar met zijn band The Miseries.

Ze spelen garagerock, stevige maar zeer melodieuze popliedjes met heldere samenzang tussen Knol, bassist Eric Lensink en drummer Kees Schaper. Het viertal wordt gecompleteerd door gitarist Melle Boersma. Tim Knol slaat zijn gitaar aan en The Miseries gaan los. Met een inzet alsof ze voor een volle zaal staan, razen ze door het opzwepende repertoire van hun volgende week te verschijnen debuutalbum. Liedjes als Skinflint, Trouble Finding Out en Misery klinken rauw. Knol giert er wat gitaarsolo's doorheen en Schaper voert het tempo nog eens op. Applaus komt er inmiddels van de band die na hen mag optreden en van twee na een avondje doorzakken in Brooklyn gemaakte nieuwe vrienden.

Garagerock

'Dit is precies wat ik leuk vind', zegt Knol een paar dagen later, als hij met zijn band is afgereisd naar Austin, Texas voor het grootste muzikale showcasefestival ter wereld, South By Southwest (SxSW). 'Inpluggen en lekker spelen met de jongens.' Jongens die Knol al zo ongeveer zijn hele leven kent uit Hoorn, waar hij opgroeide. Daar, in café Swaf, lag de basis voor The Miseries, zijn nieuwe band. Want na drie succesvolle soloplaten, vele radio- en tv-optredens en een hitje met het nummer Sam had Tim Knol even geen zin meer in Tim Knol.

'Ik werd een beetje ongelukkig van de sleur waarin ik terechtkwam, na drie platen. Steeds dezelfde zalen en hetzelfde promotierondje. Ik miste dat heerlijke gevoel een beetje van met elkaar muziekmaken. En ik wilde graag met Kees liedjes gaan schrijven.'

Drummer Kees Schaper: 'The Miseries ontstond omdat Tim een bandje nodig had voor het eerste singletje op zijn platenlabel. Hij wilde er garagerock op uitbrengen, dat zijn we toen gaan maken. Meer mijn ding eigenlijk, Tim is meer van de folk en deed alles eerst veel te netjes.'

Knol: 'Klopt, maar het ging steeds beter, ik werd enthousiaster en langzaam liep het uit de hand.'

null Beeld anp
Beeld anp

Veroveren

Misschien was The Miseries wel de band om een wens mee in vervulling te doen gaan. Hoe tevreden Knol ook was met zijn solocarrière en het succes in Nederland, waar hij toch aan de wieg stond van de huidige singer-songwritermode: hij wilde het toch graag eens in Amerika proberen. 'Maar niet als Tim Knol. Het stikt daar van de singer-songwriters, daar heb ik niet zoveel aan toe te voegen. Maar met een garage- of powerpopbandje als The Miseries valt echt een scene te veroveren. Het gaat er binnen die garagerock vooral om zo veel mogelijk te spelen, niet om op de radio te komen.'

The Miseries treden op SxSW drie keer per dag op. Het officiële festivaloptreden vindt wat vroeg op de avond plaats in BD Riley's aan de Zesde Straat. Knol: 'Je hoopt natuurlijk dat je om elf uur mag spelen, in een zaal voor Amerikanen uit de business. Maar je speelt in een Ierse pub waar iedereen nog zit te eten en muziek er niet toe doet.'

Veel beter beviel de show eerder die dag in de achtertuin van Yard Dog, een galerie waar onder meer singer-songwriter Tom Russell zijn schilderijen verkoopt. 'Kijk, wat een line-up hier dezer dagen. We zijn de enige Nederlandse band hier!' The Wild Seeds, Chuck Prophet en The Waco Brothers treden er op. Net als Drivin' N' Cryin', wiens voorman Kevin Kinney, met wie Knol een paar jaar geleden bevriend raakte, The Miseries met succes voordroeg aan de organisatie.

Er is publiek bij Yard Dog, er wordt gedanst en The Miseries ontlokken behoorlijk applaus. 'Was wel hard, hè?', stelt Knol na het optreden vast. Hij krijgt schouderklopjes. 'You guys were awesome', vindt een wat oudere man.

'Hier doe je het voor', zegt Knol. 'Dit kun je als muzikant bijna niet níét leuk vinden, alles ademt rock 'n' roll hier. Vanmiddag mocht ik bij de buren - van het huis waar we logeren - een kijkje nemen. Daar zag ik de slaapkamer van Stevie Ray Vaughan, mooi toch?'

Tender Records

Tim Knol is een groot liefhebber en verzamelaar van vinyl en bij voorkeur van singletjes. In 2013 begon hij daarom een eigen labeltje, Tender Records. Hoewel het uitbrengen van singletjes hoort bij de esthetiek van garagerock, waarbinnen Knols The Miseries zich beweegt, is het label niet genre-gebonden. 'Van soul tot punk en van Hoorn tot San Francisco' brengt het label platen uit. Tot nu toe verschenen er vijf singles van onder meer Drivin' N' Cryin', Beans and Fatback en Knols eigen The Miseries. Op stapel staan singletjes van Awkward I en Kopvoeter. INZETJE - Opmars Tim Knol werd in 2010 als aanstormend talent door radio-dj Giel Beelen getipt in De Wereld Draait Door. Daarna ging het snel met de singer-songwriter. 'Dat had ik nooit verwacht, moet ik je bekennen. Ik had gehoopt dat ik duizend cd's zou verkopen, zodat ik van mijn platenmaatschappij Excelsior een tweede plaat mocht maken', zei hij in een interview met het AD in 2010.

Tim Knol Beeld anp
Tim KnolBeeld anp

Solo

En ja, het is misschien wat raar: waar het meestal zo is dat iemand zijn band verlaat en solo gaat omdat hij meer vrijheid wil, ging het bij Knol net andersom. De band geeft hem juist de gewenste vrijheid. Maar hij is ook eigenlijk altijd meer een teamspeler geweest dan een solist.

Schaper: 'Tim is zoveel relaxter nu.'

Knol: 'Ik werd echt een asshole toch?'

Schaper: 'Je was gewoon heel moe, je emoties kwamen er soms raar uit.'

Knol: 'Maar goed, dat is allemaal verdwenen.'

Een belangrijke wens van Knol is vervuld. Hij weet nu wat het is om in zijn geliefde Amerika te touren en verheugt zich op de komende Nederlandse shows.

'Er staan al zo'n veertig, vijftig shows uit op plekken en festivals waar ze me als Tim Knol nooit zouden boeken, zoals het Kliko Festival en Sleazefest. Zo veel mogelijk spelen, dan zien we wel weer.'

The Miseries: The Miseries. Excelsior/V2. Verschijnt op 3/4.

Opmars

Tim Knol werd in 2010 als aanstormend talent door radio-dj Giel Beelen getipt in De Wereld Draait Door. Daarna ging het snel met de singer-songwriter. ‘Dat had ik nooit verwacht, moet ik je bekennen. Ik had gehoopt dat ik duizend cd’s zou verkopen, zodat ik van mijn platenmaatschappij Excelsior een tweede plaat mocht maken’, zei hij in een interview met het AD in 2010.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden