ColumnAaf Brandt Corstius

Ik verlang terug naar tv vol mensenmassa’s en speekseluitwisseling

Het is ook nooit goed. Zat ik de afgelopen maanden in alle staten van alertheid voor de tv, gillend tegen acteurs in jarentachtigfilms dat ze afstand van elkaar moeten houden, vind ik het nu weer moeilijk dat mensen op tv inmiddels mondkapjes dragen en daadwerkelijk de anderhalve meter in acht nemen.

Want er is een nieuw seizoen aangebroken, het seizoen van de programma’s die zijn opgenomen in coronatijd. De talkshowtafels worden alsmaar breder, er is veel klungelig geëlleboog, in datingshows mogen de deelnemers niet zoenen, en de jonge hoofdrolspelers van de bij mij thuis populaire middelbareschoolsoap Spangas dragen soms een mondkap en roepen sowieso alsmaar ‘Afstand!’ tegen elkaar. O, en het meest bevreemdende: presentatoren van talentenjachten en RTL-hulpprogramma’s die níét aan het eind van elke scène hun kandidaten in een grote hug vangen.

En dat kan ik ook weer niet aan. Ik verlang nu terug naar al die niet op corona afgestelde tv vol mensenmassa’s, speekseluitwisseling en groepsomhelzingen.

Bij Holland’s Got Talent doen ze het nu ook anders. Normaal heb je in zo’n show de jury met daarachter het juichende publiek, en op het podium iemand die een cabaretact doet over vrouwen die geen richtinggevoel hebben. Of een danser die verbeeldt dat je jezelf moet zijn. Of een horrorgoochelaar die bijna de vinger van jurylid Paul de Leeuw afsnijdt met een scheermesje.

Maar nu is er voor een oplossing gekozen die de heilige drie-eenheid ‘artiest-jury-publiek’ schendt: het publiek zit in een andere zaal. En kijkt daar op een scherm naar wat de deelnemers op het podium doen. En dat publiek wordt dan weer vertoond op een groot scherm achter de jury. Waarom dit zo is, weet ik niet, want op zich mag je spelen voor publiek; misschien wilde de jury niet te dicht op een uitzinnig joelende groep mensen zitten.

In de aflevering die ik zag, speelde zich iets af wat ik niet eerder had gezien. Een groep cowboys kwam op het podium staan, en vertelde dat zij spannende trucs met paarden konden. Omdat het in de studio niet mogelijk was om spannende trucs met paarden te doen, liet de groep cowboys een scherm zakken, en daarop zagen we een filmpje, gemaakt bij hun manege, waar ze spannende trucs met paarden deden. De cowboys keken vanaf het podium naar zichzelf op het scherm. Daarna klapte het publiek, dat het scherm met het cowboyfilmpje in hun eigen zaal op hun eigen scherm had bekeken, en dat geklap werd weer vertoond op een scherm dat in de zaal hing waar de cowboys stonden.

Het ene scherm dat klapt voor het andere scherm. Je kunt er in ieder geval geen corona van krijgen.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden