'Ik maak bizarre dingen mee'

Gillende meisjes all over the world. Op het vliegveld in Peru, op het vliegveld in Japan, een miljard views op YouTube, 20 miljoen fans bij zijn optredens: dj Martin Garrix - de beste ter wereld - geniet van zijn wereldfaam. O ja, hij is 20 jaar.

Beeld Linda Stulic

Martijn Garritsen (20) staat voor het raam en heeft er een ondergaande zon bijgedaan, om het plaatje compleet te maken. Volg zijn uitgestoken arm en je ziet ongeveer waar hij vandaan komt. Daar moet z'n ouderlijk huis in Amstelveen zijn, kijk verderop, zijn oude middelbare school, en links van het puntje van die kerktoren, het postzegel-veilinghuis van zijn vader.

Dan draait hij zich om en heeft hij zicht op zijn studio annex chillruimte op de twintigste verdieping van een afgeschermde résidence in Amsterdam-Zuid. Het andere penthouse, eveneens zo'n tweehonderd vierkante meter, is twee verdiepingen lager. Dat is privéterrein, dat is zijn crib, op grote hoogte. Daar heeft hij een kamer vol sneakers, en een muur vol awards.

Hij had ook nog kunnen wijzen op de Zuidas, ietsje rechts, waar internationaal georiënteerde firma's zich hebben gevestigd. Maar kom op nou, hij is een Zuidas in zijn uppie, als multinationale discjockey Martin Garrix, in 2016 uitgeroepen tot beste dj van het heelal. Naar dit ketelbinkie met zijn bambi-ogen kwamen dit jaar meer dan 20 miljoen mensen kijken. Wereldwijd hè, verspreid over alle continenten.

CV Martin Garrix

1996 Geboren als Martijn Garritsen in Amstelveen
2012 Wint SLAM!FM DJ Talent of the Year Award.
2012 Maakt remix voor Christina Aguilera.
2012 Tekent bij Spinnin' Records en Music All Stars
2013 Heeft wereldhit met Animals
2013 Hit met Jay Hardway, Wizard
2014 Treedt op Ultra Music Festival in Miami
2014 Studeert af Herman Brood Academie
2015 Bereikt derde plek DJ Top
2015 Maakt nummer met DJ Tiësto
2015 Breekt met Spinnin' Records
2016 Uitgeroepen tot beste dj van de wereld
2016 Wint MTV Music Award
2016 Begint eigen label, STMPD RCRDS
2016 Juridisch conflict Spinnin' Records
2016 Gote hit met In the Name of Love

Dit is de prins van de Electronic Dance Music (EDM), een éénmans-The Rolling Stones, en wel vijftig jaar jonger.

Meest logische foto van 2016: samen met Max Verstappen, die andere Nederlandse prins, gemaakt na een optreden van Martin Garrix in The O2 Arena in Londen, of eerder, feestend in Ibiza.

Dus denk niet, die Martijn is een gast van 20 die een beetje achter zijn computer in zijn studio zit te klootviolen met een AA-tje in zijn hand. Die op het computerprogramma Fruityloops lukraak wat loops met tu-tu-tu-tu en ta-ta-ta- achter elkaar veegt, hihats erbij, patterns sorteert, crusher aanvinkt, filter open, een trappetje naar een clap, kopiëren, omhoog, omlaag, slepend met balkjes - hoppa, 127/128 beats per minute.

315 miljoen streams van In the Name of Love op Spotify krijg je echt niet zomaar, net zoals 86 miljoen views op YouTube.

Animals is meer dan 1 MILJARD keer aangeklikt, 1.000.000.000 maal 5 minuten en 4 seconden.

Wat moet Martijn daar nog van zeggen - daar kan hij niks van zeggen. Dat zijn getallen die... nou ja... abstract zijn geworden. Daar kan-ie gewoon niet bij. Zeker als hij gewoon chill achter zijn computer zit, ver weg van alle hectiek, telefoon uit, rommelend en oneindig pielend aan zeven verschillende demo's, work in progress.

Twaalf interviews om 2016 mee af te sluiten

Om 2016 goed af te sluiten sprak Volkskrant Magazine met twaalf Nederlanders die hun stempel op het jaar hebben gedrukt.

Van Sylvana Simons tot Martin Garrix, van Ebru Umar tot Epke Zonderland. Over voetbal, hebzucht, glamour, terrorisme en de pakketjes van Coolblue.

Oké, wat je dan wel hebt, is als je samen met je mattie Justin Bieber wat Mexicaanse biertjes wilt afrekenen bij kassa 7 bij Albert Heijn op het Gelderlandplein in Amsterdam, dat het in no time trending topic is op social media.

En begin december stapte hij op een boot in Miami en daar was dus ook een telg van de societyfamilie Jenner, Kendall, en jesus, al die paparazzi. Gaan ze ook nog schrijven dat hij als wereldberoemde dj de bloemetjes aan het buiten zetten is met dat fotomodel, terwijl hij gewoon op een vette boot was, een beetje hangen na een optreden, meer niet.

Als je een vriendinnetje hebt, is dat niet makkelijk voor dat vriendinnetje, al die aandacht.

Maar je bent dus in hartje Manhattan toch mooi te gast bij de tv-show van Jimmy Fallon, om als computernerd op je gitaar - hahahaha, dat is lachen - In the Name of Love te spelen, samen met zangeres Bebe Rexha en The Roots, de allerbeste huisband ooit.

Martin Garrix en Justin Bieber Beeld ANP

Dan vraagt Lionel Richie je spontaan langs te komen in zijn mansion, om hem nog één keer uit te leggen hoe hij dat nou doet, EDM-hits maken.

Je hoort hem niet zeggen dat er geen waardering is vanuit de muziekwereld. Hij heeft al lang niet meer het idee dat er wordt neergekeken op elektronische muziek als platte eentonige muziek, of dat het als genre wordt gezien als een soort veredeld wereldkampioenschap langebaanschaatsen, waar alleen maar Nederlanders het voor het zeggen hebben.

Het is de popmuziek van nu, mainstream, zeg je dan. Grijnzend: Paul McCartney stond opgetogen te huppen op zijn beat, backstage. De zegen van een Beatle: niet slecht toch.

Tourschema komende week: Kuala Lumpur, Jakarta, Singapore - break, twee dagen Amsterdam - Milwaukee, Detroit, Washington (twee keer), Tampa, Amsterdam. Vakantie, wintersport - eindelijk.

Garritsen pakt een gitaar, in zijn studio, een soort uitstekende vissenkom in het werkpenthouse. Er zijn ook twee piano's. Zijn handen gaan snel over de snaren, om te stemmen. Zo is hij ooit begonnen als 8-jarige, op een flamenco-gitaar. Op zijn computer downloadde hij een programma om de melodietjes op te nemen die hij op zijn gitaar had bedacht.

Langzaam maar zeker verdween zijn gitaar naar de achtergrond en werd het steeds elektronischer. Hij werd als 11-jarige dj, DJ Marty - en dj Tiësto was zijn grote voorbeeld.

Lang verhaal kort: hij werd vervolgens op z'n 16de ontdekt en commercieel uitgerold door Spinnin' Records, kapte met school, ging naar de Herman Brood Academie om aan zijn skills te werken in een creatieve omgeving. Kreeg een kolossale, wereldwijde hit in 2013 met Animals, met een ritmische drop na 1 minuut en 35 seconden, die muziekhistorisch in betekenis wellicht te vergelijken is met de gitaarriff in Satisfaction van The Rolling Stones.

Op z'n 17de was hij miljonair.

Maar de gitaar, die heeft hij nog steeds nodig. Als-ie aan het zoeken is naar een melodie, dan voelt-ie 't beter, spelend op zijn gitaar. Dat zijn rare dingen, maar een foutje op een gitaar kan zomaar een stukje van de puzzel zijn. Nu is hij bezig aan het nummer ID (werktitel), het is bedoeld voor een actiefilm. Daarvoor heeft hij de piano gebruikt.

Hij rolt met zijn kantoorstoel naar de laptop en meanderende pianoklanken vullen de studio, zomaar zonder housebeat. Hij kijkt naar de grond en als het afgelopen is, vraagt hij: vind je het wat?

Ja, het is wel wat, niet per se een vanzelfsprekend gerecht uit de keuken van dj Martin Garrix.

Beeld Linda Stulic

Ik wil doen waar ik zin in heb, zegt hij vervolgens. Als hij pianomuziek wil componeren, dan doet hij dat, wat men er ook van denkt. Je moet niet doen wat iedereen van je verwacht, meent hij. We hebben het nu over Martin Garrix next chapter: er zijn geen regels, hij maakt zijn eigen shit.

Dus als iedereen denkt dat hij 127/128 beat per minute doet, dan gaat hij naar 134 bpm, zodat iedereen zegt: hé, wat doet-ie nou?

Onlangs heeft hij een hiphoptrack op Spotify gezet, dat was even zijn ding, en nog wel zonder zijn eigen naam. Gevolg: 15 miljoen streams.

Hij wil geen enkele verplichting voelen, dat gestress om bepaalde dingen die anderen van je verlangen. Hou op! Daarom heeft hij sinds dit jaar een eigen platenmaatschappij, STMPD RCRDS, en staat nu Seven, zijn eerste album, online.

Hij heeft zich uiteindelijk losgemaakt van Spinnin' Records en vooral van de EDM-tycoon Eelko van Kooten en diens management. Te gretig was hij geweest, als ontluikend talent, en tekende hij te snel een contract. De taart werd niet eerlijk verdeeld, zegt hij hierover.

En dan volgt er nu een woord waar doorgaans een piep voor in de plaats komt.

Maar oké, hij probeert er zo min mogelijk aan te denken, zijn advocaat en zijn vader buigen zich erover, de juridische procedure loopt nog steeds. Want waarom moet hij praten over zulke nare shit, terwijl hij zo ontzettend veel mooie dingen meemaakt. Neem nou laatst die show in Krakau - en hij pakt zijn iPhone om het optreden te laten zien. Hier, zegt hij, hier staat vooraan een 50-jarige man heel erg blij te zijn. Ik krijg er nog kippevel van, zegt hij, en laat zijn onderarm zien. Daar doet hij het voor.

Dan zeg je dus WIEE, zijn uitdrukking voor blij, niet voor niets de titel van een blij nummer.

Filmpje twee, de luchthaven van Lima in Peru, je gelooft het niet, zegt hij. Te zien: de deur gaat open en hij loopt een overvolle aankomsthal in, allemaal juichende Peruanen voor hem, met welkomstspandoeken en borden, schreeuwende fans. Filmpje drie, Japan. Zelfde verhaal, gillende meisjes, voor hem.

Dan moeten we ons voorstellen dat hij eerst gewoon thuis zit te chillen op de bank, naar Schiphol wordt gebracht en heerlijk lekker hoog boven de aardkloot zit te relaxen in het vliegtuig, en afgesloten van alles een filmpje zit te kijken, beetje eten - en dan: BOEM. Dan staan daar opeens al duizenden mensen voor zijn neus, de complete gekte. Bizar is een woord dat dan regelmatig door zijn hoofd gaat.

Daar heeft hij wat op gevonden, om daar adequaat mee te gaan, dat heeft hij zichzelf aangeleerd. Hij gaat pijlsnel van Martijn Garritsen naar Martin Garrix, als in een transformatie van Batman, maar dan zonder verkleedpartij. Holderdebolder staat hij in de optreedmodus, sharp, in een rush, vol adrenaline. Standje compleet gefocust. Zich bewust van wie hij is en welke (voorbeeld)rol hij speelt in de wereld, en dat iedereen hem in de gaten houdt.

Martijn doet dan niet meer echt mee, het is Martin Garrix, de veelgevraagde dj. Garrix is het gezicht van een team van vijftig mensen, zoals de mensen die de visuals doen, zijn cameralieden, pr-mensen, de crew, zijn managers, life-coach en security. Die alles hebben uitgedokterd of al van tevoren zijn afgereisd om de operatie dj Martin Garrix in het land te doen slagen. In te huren voor 100 duizend euro, per keer.

Een vraag die dan zomaar opkomt: waarom juist hij? Waarom is hij de superster van de dancemuziek geworden?

Deskundigen zeggen dat hij een geweldig team om zich heen heeft, dat hij precies op het juiste moment op de alsmaar aanzwellende EDM-golf mee surfde, met al zijn muzikale kwaliteiten. Het genre kon wel een goedgekapt, schoongeboend uithangbord hebben. Je hoort ze ook nog zeggen dat hij de gunfactor heeft, met een goeie kop erop handig voor miljoenen volgers op social media, een leuke gozer in het contact met de fans en de snoeiharde drive om vooruit te komen.

Je kunt 'm laden, heet dat in marketingtermen.

Als je het Martijn vraagt, hoe dat zit met Martin Garrix, zegt hij dat het toch ook de catchy melodieën zijn die zich in het hoofd van de fans vastzetten, die hem als dj zo populair hebben gemaakt. Verfrissend, uplifting, vrolijk, als sound. Bij veel elektronische muziek denkt hij: waar is je gevoel? Wat wil je vertellen?

Je hoort niet de blijheid van een WIEE.

Daar komt bij dat-ie na Animals niet volgevreten is gaan uitbuiken, maar is blijven challengen, zo noemt hij dat - doorzetten. Want ze dachten natuurlijk, o dat jochie van 17, what the fuck, wat kan die dan nog meer? Dit was het. Hoezo? Hij wilde geen eendagsvlieg worden. En dat lukte, met Wizard, de volgende hit.

Zo zegt hij het: hij moet relevant blijven. Dat betekent voor hem niet de aandacht vasthouden met domme uitspraken of je misdragen ten overstaan van pers en publiek. De grote push zit 'm in de muziek, zo word je nummer één.

Oh man, wat was het chill, tijdens het Amsterdam Dance Event in oktober. Eerst dus die shows in de RAI, hahahaha, dat was gewoon bij hem om de hoek. Lekker hangen met wat vrienden, en dan met het busje met z'n allen ernaartoe. Yo, en toen kreeg hij die prijs als beste dj van de wereld, uit handen van Tiësto, zijn grote voorbeeld. Ja, ja, dan is hij... super... dankbaar.

Natúúrlijk denkt hij ook, shit, ik ben nummer één, hoe ga ik dit volhouden? Wacht even... ja toch, wat heeft 'm zover gebracht? Dan is hij er snel uit, plezier on stage, muziek als hobby. Dat moet-ie in zijn achterhoofd houden, volhouden, en niet vergeten dat alles een reden heeft. Gaat het volgend jaar slecht? Dat kan, maar dan moet-ie doorgaan en niet te veel nadenken.

Gewoon, het is telkens plain canvas, een leeg doek, waarop je opnieuw begint te schilderen.

Belangrijk is dat hij alles goed in balans houdt, hoor je hem zeggen. Familie, muziek en toeren moeten in gelijke porties tot hem komen. Alleen maar die massale lijpheid, dat kan niet. Daarom gaan zijn vader of moeder af en toe mee, en vrienden, en wilde hij per se thuis Sinterklaas vieren, als Martijn Garritsen uit Amstelveen. Lootjes trekken, surprise maken, en een gedicht. Hollandse nuchterheid. Dat geeft evenwicht, zo houdt hij het vol.

Zo kan hij dealen met al die bizarre dingen die hij meemaakt, want de mensen hebben geen idee welke bizarre dingen hij meemaakt.

Beeld Foto Linda Stulic

Want weet je, dan zit hij in die studio, rommelt hij wat met een melodie, gaat met vrienden de stad in, kijkt een leuke film, en een half jaar later is het nummer overal, dan bedoelt hij ook echt overal in de wereld. Staat hij zomaar in november in een vol stadion in Kolkata (Calcutta) in India te draaien, met al die dansende mensen voor zijn neus.

Daar toont hij het filmpje al op zijn iPhone, om te laten zien dat hij het echt heeft meegemaakt, omdat hij het zelf ook niet altijd kan geloven. En daar is de foto met een groep Indiase kinderen, na het optreden. De opbrengst van de show ging naar een educatieproject voor kinderen, Magic Bus. En met die Indiase kinderen staat hij op de foto. Iedereen dolblij, en hij...

... en hij ligt dan 's avonds in zijn hotelbed in India en denkt: hoe is het toch mogelijk dat hij dit mag meemaken. Wow, zegt hij dan, zonder dat iemand in het bijzonder het hoort. Wat fantastisch. Het zijn allemaal cadeautjes.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 de Persgroep Nederland B.V. - alle rechten voorbehouden