‘Ik kon de rode loper op, maar dat wilde ik niet’

Levende filmlegende Francis Ford Coppola over zijn Tetro in Cannes: ‘Het is mijn verhaal.’

‘Het verschil tussen The Godfather en Tetro?’ Francis Ford Coppola maakt met de zijkant van zijn hand het gebaar alsof hij zijn keel doorsnijdt. ‘De steekpartijen, verwurgingen en moorden, en de salvo’s van machinegeweren.’

Na afloop van de wereldpremière van Tetro in Cannes zat de levende legende Coppola – gele blouse met korte mouwen, beige broek – ontspannen op het podium van de grote zaal van het Palais Stéphanie Théâtre aan de Croisette. Zijn film werd er vertoond in de sectie Quinzaine des Réalisateurs, niet in de belangrijkste competitie om de Gouden Palm. ‘Ze wilden hem wel hebben, maar buiten competitie. Ik kon een mooie galavoorstelling krijgen op zaterdagavond. Maar dat wilde ik niet, in smoking over de rode loper. Toen belde de Quinzaine. Ik was blij; deze film is hier prima op zijn plek.’

In 1974 won Coppola in Cannes de Gouden Palm voor The Conversation, vijf jaar later won hij de prijs opnieuw met Apocalypse Now. De laatste jaren was hij actiever als wijnhandelaar en producent van de films van zijn kinderen dan als regisseur. Na de John Grisham-verfilming The Rainmaker (1997) maakte hij twee jaar geleden alleen nog Youth Without Youth, die critici deed verzuchten dat ook grootmeesters weleens de mist ingaan. De film werd na de wereldpremière op het festival van Rome in de meeste landen rechtstreeks op dvd uitgebracht.

In de Italiaans-Argentijns-Spaanse co-productie Tetro strandt de bijna 18­jarige ober Benjamin (debutant Alden Ehrenreich, een kruising tussen Leonardo DiCaprio en Matt Damon) met een cruiseschip in Buenos Aires. Daar gaat hij op bezoek bij zijn oudere broer Tetro (Vincent Gallo), een schrijver die nog nooit een boek heeft gepubliceerd en alle contact heeft verbroken met hun tirannieke vader, een vermaarde componist (Klaus Maria Brandauer).

Wat volgt, is een Griekse tragedie over rivaliserende broers en bloedbanden, roem en de liefde, met talrijke verwijzingen naar andere films, literatuur, theater en opera; naar festivals en de focus op prijzen. Gedraaid in gloedvol zwart-wit, zoals Coppola’s vroege prachtfilms Rumble Fish en The Outsiders, en met een aantal dramatische flashbacks in kleur. Tetro is intiem en bombastisch, ontroerend en meeslepend.

‘Niet alles wat in het verhaal gebeurt, is echt gebeurd, maar alles is wel waar’, grijnst Coppola, wiens vader en oom – net als die van Tetro – fameuze musici waren. Serieuzer: ‘De film is niet autobiografisch, wel persoonlijk. Het is mijn verhaal. Daarom heet hij ook Francis Ford Coppola’s Tetro, zoals ik mijn eerdere films de naam van de schrijver meegaf. Maar ik vond dat ik dan wel zelf het verhaal en het scenario moest schrijven.’

Dat hij uit zijn eigen ervaringen put, vindt Coppola logisch. ‘Toen ik The Godfather maakte, wist ik niets van de maffia. Ik heb de hoofdpersonen daarom naar mijn familie gemodelleerd. Er wordt in de film gegeten zoals er bij mijn familie thuis werd gegeten.’

Dat zijn kinderen in zijn voetsporen treden, verheugt Coppola. Dochter Sofia maakte The Virgin Suicides, Lost in Translation en Marie Antoinette. Zoon Roman regisseerde CQ en staat op de aftiteling van Tetro als ‘second assistent’ vermeld. ‘Ik heb hen altijd met me meegesleept. Toen ik Apocalypse Now draaide, zaten Roman en Sofia ook twee jaar vast op de Filippijnen. Dat heb ik gedaan omdat ik hen anders niet had zien opgroeien. Door hun leven op filmsets zijn ze ervaren filmmakers geworden. Daar maak ik nu gretig gebruik van.’

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden