‘Ik ken alleen de regisseur Van Gogh’

Buscemi regisseerde een Amerikaanse versie van Theo van Goghs Interview. Maandag was de Nederlandse première...

‘In de geest van Theo.’ De Amerikaanse regisseur en acteur Steve Buscemi gebruikt die uitdrukking tijdens zijn korte verblijf in Nederland met regelmaat. Kordaat spreekt hij de woorden uit. ‘In de geest van Theo.’ Zo moest de Amerikaanse remake van Van Goghs Interview zijn. ‘Daarmee bedoel ik: vrij, ogenschijnlijk losjes, en met de nadruk op het spel van de acteurs.’

Inderdaad – dat zijn allemaal opmerkingen die over de regisseur Van Gogh gaan, en niet over de columnist of de tv-persoonlijkheid. ‘Voor mij is Theo’s naam verbonden aan zijn filmwerk. Ik zie hem als een regisseur met een grote liefde voor zijn spelers. Zijn werk heb ik pas na zijn dood leren kennen. Van de publieke figuur die hij ook was, ken ik alleen de verhalen van zijn vrienden.’

Het was een grote wens van Van Gogh: een film regisseren in de Verenigde Staten. Na de moord op de regisseur besloot producent Gijs van de Westelaken dat die wens alsnog gerealiseerd moest worden. Hij peilde op internationale filmfestivals of er belangstelling was om drie Van Gogh-films – Blind Date, 06 en Interview – opnieuw te maken. Engelstalig. Bedoeld voor de internationale markt.

Op het Toronto International Film Festival toonde de New Yorker Bruce Weiss interesse. Toen vervolgens Buscemi – vermaard door zijn maffe, afwijkende rollen in films als Reservoir Dogs, Fargo, Ghost World en Armageddon – zijn naam aan het project verbond, werd het plan snel concreet. Interview, gedraaid in negen dagen, was intussen op zowel het Amerikaanse Sundance Festival als op de Berlinale te zien, terwijl acteur Stanley Tucci over twee weken in Gent aan de opnamen begint van Blind Date.

‘Toen ik Theo’s films zag, werd ik het meest gegrepen door Interview. En met name door Pierre Bokma en Katja Schuurman. Hoe het knettert tussen die twee. Voor mij gaat Interview over de eeuwige strijd tussen de man en de vrouw. Over elkaar de waarheid zeggen, en kort daarna ontdekken dat je misschien toch hebt gelogen.’

De oerversie van Interview gaat óók over de botsing tussen hoge en lage cultuur. Katja Schuurman speelt in Van Goghs regie uit 2003 nadrukkelijk met haar wilde imago. Daarbij steunde de film zwaar op het contrast tussen de gelauwerde toneelacteur Pierre Bokma en de soapdiva Schuurman.

Buscemi: ‘Je kan het scenario van Theodor Holman als een commentaar op de media kunnen zien. Maar zo heb ik er niet naar gekeken. Ik raakte gefascineerd door de vraag wat die mensen bindt. Waarom schelden ze elkaar verrot, en kunnen ze elkaar toch niet loslaten?’

In de Amerikaanse versie, die maandagavond zijn Nederlandse première beleefde, is Buscemi te zien als Pierre Peters, de journalist die tegen zijn zin soapster Katya moet interviewen. Anders dan in het origineel spreekt Pierre met Katya in een restaurant af – ‘het is in de Verenigde Staten ondenkbaar dat een acteur een journalist thuis ontvangt’. Na een ongelukje belanden de twee alsnog in het riante huis van de actrice. Daar ontaardt hun samenzijn in een verbale bokswedstrijd.

Toen Buscemi voor de vrouwelijke hoofdrol Sienna Miller castte, was de actrice uit Alfie en Casanova minder bekend dan nu. ‘Ik zag haar op de dvd van Layer Cake. In zo’n extra bijlage op de dvd vertelde ze op een zelfbewuste wijze over haar rol. Op dat moment wist ik: dit is een actrice die dicht bij zichzelf durft te blijven zonder aanstellerig te worden.’

Buscemi’s film zit vol verwijzingen naar Van Gogh. De moeder van het personage Katya komt uit Amsterdam (‘the city of sins’), een verhuiswagen blijkt eigendom van Van Gogh Movers, en op Katya’s dressoir staat een foto van Van Gogh met Katja Schuurman.

Die ‘knipogen’ zijn ontstaan in samenspraak met de Nederlandse crewleden, zegt Buscemi, die nauw samenwerkte met cameraman Thomas Kist en regieassistente Doesjka van Hoogdalem. ‘Dat is ook in de geest van Theo. Dat er nog ruimte is om dingen te laten ontstaan op de set. Aan de andere kant: het zijn kleine gebaren, die de gemiddelde bioscoopbezoeker zullen ontgaan. Dat moet ook. De bioscoopbezoeker moet meegaan in die strijd tussen Pierre en Katya. Dat is de kern.’

Trouwens – dat met die Van Gogh Movers is minder een inside joke dan het oogt. ‘Dat bedrijf bestaat echt en is in heel New York ontzettend bekend. Ik heb er nog een blauwe maandag gewerkt. Tot voor kort associeerde ik de naam Van Gogh vooral met zware dozen en gesleep met meubelstukken.’

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden